Σάββατο 6 Ιουλίου 2024

Λωτοί το καλοκαίρι

 



Οι πειραματισμοί δεν βγαίνουν πάντοτε σε καλό. Το αποτέλεσμά τους απέχει πολύ απ την φαεινή ιδέα που είχες αρχικά.

Με τους λωτούς λοιπόν δεν « το ‘χω » . Ως αγαπημένο φρούτο κυρίως γιατί μου φέρνει αναμνήσεις στον νού, προσπάθησα να επεκτείνω  τον χρόνο ζωής του πέρα απ τους Φθινοπωρινούς  μήνες . Θα μπορούσα να τους κάνω μαρμελάδα αλλά δεν ήθελα .

Έτσι δοκίμασα την μέθοδο της αποξήρανσης ( χοσνιγιάκι ) που δεν πέτυχε και την μέθοδο της κατάψυξης , γνωρίζοντας πως όταν ξεπαγώσει το φρούτο θα είναι ένας πολτός που θα τρώγεται με κουταλάκι . Όμως  έτσι δεν τρώγεται και ο ώριμος λωτός απ το δέντρο ?



Ε λοιπόν ο κατεψυγμένος λωτός , τρώγεται μεν , αλλά δεν τραβιέται το κατακαλόκαιρο. Είναι ακριβώς όπως μερικά φαγητά που δεν κάνεις όρεξη να τα μαγειρέψεις  π.χ. γεμιστά  τον χειμώνα η στιφάδο το καλοκαίρι. Οπότε , κατά την προσφιλή μου συνήθεια έπρεπε να βρώ τρόπο να τα αξιοποιήσω για να μην τα πετάξω.. αν και μερικές φορές υπάρχει  κίνδυνος κι αυτό να αποτύχει κι αντί να πετάξεις ένα προϊόν απ την αρχή , φτάνεις σε σημείο να το πετάξεις «αξιοποιημένο»

Το γλυκό που έφτιαξα βγήκε καλό αν και όπως είπα σε φίλη μου όταν με ρώτησε πως θα το ονομάσω , της απάντησα : Ομήρου Οδύσσεια λόγω των μετατροπών που του έκανα στην διάρκεια της παρασκευής του αλλά, και σερβιρίσματος όπως δείχνουν οι φωτογραφίες .






Εν ολίγοις όμως ήταν ένα παντεσπάνι με φέτες λωτού γλασαρισμένες πρώτα στον φούρνο σκέτες με ζάχαρη και βούτυρο , και μετά σκεπασμένες με το μείγμα της ζύμης .

Εδώ παραθέτω το μείγμα για παντεσπάνι , όχι γιατί είναι άγνωστο , αλλά γιατί είναι συνταγή  που μου την έμαθε η θεία  μου Βίκυ Λαμπρέλλη και μου φάνηκε όταν την άκουσα σαν παιχνίδι.

Θυμάμαι σαν τώρα τις οδηγίες της στο τηλέφωνο.

Βάζεις μου λέει :

1 ποτήρι κρόκους

1ποτήρι ασπράδια

1 ποτήρι ζάχαρη  και

1 ποτήρι αλεύρι ( κοσκινισμένο )

 

Και έγινε το κέικ , και δεν το τρώει κανείς γιατί δεν τους αρέσουν οι λωτοί , και μου έκαναν το γλυκό ορνιθοσκαλίσματα γιατί βγάζουν τα φρούτα και τρώνε το γύρω-γύρω…


Παρασκευή 14 Ιουνίου 2024

ΠΑΕΓΙΑ mix

 



Τα υλικά : 

Ρύζι 2 1/2 κούπες 

Ζωμός  5 κούπες ( νερό με μισό κύβο κνορ )

Κόκκινες και πράσινες πιπεριές από μία 

Σκόρδο τριμμένο συν δυο σκελίδες ολόκληρες με το φλούδι τους

Χοιρινό σε κύβους 300 γραμ. ( μπορούμε να βάλουμε και κοτόπουλο ) 

Καλαμάρια κομμένα 300 γραμ. 

Μύδια 300 γραμ. 

Γαρίδες 8 μέτριες 

μερικά όστρακα μικρά 

Σουρίμι αν θέλουμε

Μαϊντανός 

Αρακάς  ( έβαλα ανάμικτο )  

Πάπρικα γλυκιά 3 μύτες μαχαιριού 

Σαφράν 

Ελαιόλαδο

Λεμόνι 




Ρίχνουμε λάδι στην παεγέρα  ή σε ένα μεγάλο τηγάνι και βάζουμε τις πιπεριές  και τις δυο ολόκληρες σκελίδες σκόρδου να πάρουν χρώμα .

Τα μεταφέρουμε σε πιατέλα .

Βάζουμε αμέσως στο τηγάνι τις γαρίδες για πολύ λίγο χρόνο και τις μεταφέρουμε στην πιατέλα .

Βάζουμε το κρέας ( στο ίδιο λάδι όλα ) και όταν τηγανιστεί το προσθέτουμε μαζί με τ άλλα .

Προσθέτουμε στο τηγάνι τα μαλακά θαλασσινά ( καλαμάρια , ή σουπιά  μικρές γαριδούλες καθαρισμένες ) καθώς και τα όστρακα. 

Ρίχνουμε και τα μύδια , αφήνοντας μερικά χωρίς να τα καθαρίσουμε  για να γαρνίρουμε στο τέλος  ( εγώ το ξέχασα ) τον μαιντανό , το τριμμένο σκόρδο , τα γυρίζουμε μια δυο βόλτες και ρίχνουμε την ντομάτα , αλάτι και πιπέρι . 



Μόλις σωταριστεί  η ντομάτα  ρίχνουμε το κρέας απ την πιατέλα και μέχρι να πάρει μια δυο βράσεις ,

φτιάχνουμε τον ζωμό .

Ρίχνουμε στο κρέας την πάπρικα  τον αρακά ,  τις δυό σκελίδες του ψημένου σκόρδου και το ρύζι .

Ανακατεύουμε να πάει το ρύζι παντού και ρίχνουμε προσεκτικά τον ζωμό . 

Στολίζουμε με τις γαρίδες  τις πιπεριές  και τα μύδια με το όστρακό τους που είχαμε αφήσει στην άκρη.



Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά και δέκα λεπτά πριν γίνει το ρύζι σβήνουμε το μάτι της κουζίνας και σκεπάζουμε το σκεύος με αλουμινόχαρτο ώστε να τελειώσει τι φαγητό με την θερμότητα της εστίας .

Σερβίρουμε με φέτες λεμονιού.



 

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2024

Πατάτες σε παραλλαγή

 



Το ζυμωτό ψωμί της γιαγιάς μου δεν με ενθουσίαζε καθόλου . Ευτυχώς δεν υπήρχε λόγος να ζυμώνει συχνά παρά μόνο όταν είχε κέφι . 

Αυτό όμως που μ άρεσε όταν άναβε ο φούρνος ήταν τα διάφορα φαγητά  που έψηνε για να μην πάει η θέρμανση χαμένη . Απλά φαγητά , ακόμα και γλυκίσματα προς το τέλος της διαδικασίας του φουρνίσματος του ψωμιού, για να μην αρπάξουν , αφού άλλη θερμοκρασία απαιτούσε το ψωμί και άλλη το ταψί με το φαγητό ή το γλυκό. Μέχρι σήμερα δεν έχω μπορέσει να καταλάβω πως είναι δυνατόν να μετρήσεις  την θερμοκρασία του ξυλόφουρνου με το μάτι , το μυαλό , και το χέρι . Αν μερικές φορές δεν έβρισκε την θερμοκρασία κατάλληλη , έβαζε ένα καπάκι πάνω απ το ταψί και σώριαζε από πάνω αναμμένα κάρβουνα που μέχρι εκείνη τη στιγμή σιγόκαιγαν στα τοιχώματα του φούρνου.

Ένα  απ τα αγαπημένα μου φαγητά ήταν οι πατάτες στον φούρνο , έτσι όπως τις έφτιαχνε εκείνη που πολύ αργότερα έμαθα πως ήταν μια παραλλαγή του " Pomme de terre en gratin dauphinois ". Και μάλιστα η πιο σωστή εκδοχή αφού μέσα δεν υπήρχε τυρί και το gratin προέκυπτε απ την επιφάνεια του ψημένου πια φαγητού. Ούτε κρέμα γάλακτος , ούτε αυγά ( !!!!!!!!!!!!! ) ούτε μπέικον . 

Η παρασκευή τους πανεύκολη και εξαιρετικά γρήγορη . 

Καθάριζε και έκοβε τις πατάτες σε φέτες όπως τις κόβουμε για να τις τηγανίσουμε στον μουσακά και όχι σε λεπτές στο μαντολίνο όπως διαβάζω σε διάφορες συνταγές . 

Τις άπλωνε στο ταψί σε δυο τρείς στρώσεις , τις αλάτιζε και τις σκέπαζε με γάλα , υπολογίζοντας πόσο θα χρειαστεί για να βράσουν μέσα σ αυτό οι πατάτες ανάλογα με τις στρώσεις ώστε να μην καούν . Μετά σκορπούσε από πάνω μπόλικα κομμάτια βούτυρο - τότε Φυτίνη - . Το τελικό αποτέλεσμα είναι να μείνει στο ταψί μια παχύρευστη σάλτσα . 

σε διαδικασία ψησίματος 

Σε ανάμνηση εκείνης  της γεύσης έτσι τις φτιάχνω κι εγώ μόνο που βάζω βιτάμ ή Lurpak και πάντα με γάλα με όλα του τα λιπαρά . Προσφάτως επιχείρησα να βάλω με λιγότερα λιπαρά , αλλά το φαγητό δεν είχε καμιά σχέση μ αυτό που περιγράφω. Τότε το τρώγαμε ως κύριο φαγητό μαζί με το ζεστό ζυμωτό ψωμί , αλλά με τα χρόνια το ενέταξα κι εγώ στα συνοδευτικά . 

Αν καμιά φορά χωράει και δεύτερο ταψί στον φούρνο σας μαζί με το κοτόπουλο τα μπιφτέκια ή την μπριζόλα βάλτε και ένα ταψάκι  μ αυτές τις πατάτες . Είμαι σίγουρη πως δεν θα μετανιώσετε , και θα το ξανακάνετε .



Πέμπτη 14 Μαρτίου 2024

Καλεσμένη σε γεύμα απ την Monkey BiBi

 


Πάντα μου άρεσε να ακούω και να διαβάζω ιστορίες για μακρινά άγνωστα μέρη και πάντα σταματούσα στο σημείο που ανέφεραν τα προϊόντα και την τροφή του κάθε τόπου. Σαν τρελή ήθελα να  δοκιμάσω τα άγνωστα φρούτα και να γευτώ τις περίεργες γεύσεις κι αυτό ήταν ένας τρόπος να μπαίνω μέσα στην ιστορία και στο παραμύθι και να γίνομαι ένα , ταξιδεύοντας νοερά ακόμα και σε μέρη που μπορεί να μην υπήρχαν παρα μόνο στο βιβλίο που κρατούσα στα χέρια μου. 

Άπειρα τα φανταστικά ταξίδια που έκανα με κίνητρο ένα φαγητό , που στην συνέχεια μπορούσα να διακρίνω εικόνες , να ακούσω ήχους ακαθόριστους όπως σαν σε όνειρο . Ως μαθήτρια ήμουν σκράπας εκτός αν το μάθημα περιείχε ότι μ ενδιέφερε. Τότε , όχι μόνο το έλεγα νεράκι αλλά το εμπλούτιζα και με δικά μου λόγια όπως τότε που περιέγραφα την έρημο όπου ο θεός έριξε στον λαό του το "μάννα" .   

- " Το λέει το βιβλίο αυτό?"  Με είχε ρωτήσει τότε ο δάσκαλος. 

- " Οχι δεν το λέει , αλλά έτσι είναι η έρημος " ...... θαρρείς και γνώριζα τι είναι μια έρημος. 

Τότε ήταν επίσης που έστειλα την γιαγιά μου στην αγορά  να μου βρει μάννα  όταν της ξέφυγε πάνω στην κουβέντα και είπε πως πριν πολλά χρόνια υπήρχε και το πουλούσανε . Μεγαλώνοντας συνέχισα το ίδιο βιολί .. ανάλογα με το βιβλίο, περιπλανιόμουν . 

Στο Θιβέτ δοκιμάζοντας την σούπα ένός μοναχού ταξιδευτή , 

τρώγοντας νηστική ένα άπλυτο ραπανάκι στην Τάρα της Σκάρλετ Ο Χάρα , 

και επιχειρώντας  να φτιάξω την σούπα  με τον μπόλικο βούτυρο της κ. Μπαρπαρέν που έφτιαχνε στον Ρεμί. 

Και φτάσαμε στο σήμερα και τα παραμύθια έγιναν βιβλία και τα βιβλία κινηματογράφος, και ο κινηματογράφος ξανά ιστορίες σε βίντεο . Και ακόμα ψάχνω και δοκιμάζω φαγητά  για να ζήσω μια στιγμή με τον ήρωα της ιστορίας και το περιβάλλον του. Στην προκειμένη περίπτωση η μαϊμού Μπίμπη ( Monkey BiBi )  στο μακρινό Βιετνάμ . Και το φαγητό,  ρύζι ,  με μια συνταγή με τόφου.


 

Εντυπώσεις ? Ελάχιστη γεύση.. Είναι κι αυτή η συνήθεια τους να μην τρώνε ψωμί ..... Την επόμενη φορά θα φτιάξω μια δική μου συνταγή με αυτό το φυτικό τυρί Τόφου .. με μπαχαρικά, μυρωδικά , και μπόλικη  σάλτσα ...Να βουτάω και το ψωμί μου 

Το έφαγα μόνο και μόνο γιατί έκανα κόπο να το φτιάξω. Έμαθα όμως λίγο τα γούστα της Μπίμπης και τις συνήθειες της οικογένειάς της . 

Α ! Και κάτι άλλο !! Χορταίνεις με ελάχιστο φαγητό !! Οπότε τώρα κατάλαβα πως χορταίνουν οι Ασιάτες με τα μικρά μικρά  μπολάκια στα οποία σερβίρουν την τροφή τους ..




Τρίτη 12 Μαρτίου 2024

Πατατοκεφτέδες του 5λεπτου

 




Θα μπορούσε κανείς να τους έλεγε πατατοκεφτέδες που ξυπνούν ενοχές αφού δεν χρειάζεται να βράσεις πατάτες , να είναι οι κατάλληλες , να τις κάνεις πουρέ , να προβληματιστείς αν θα πετύχουν αν θα ανοίξουν και θα σκορπιστούν στο τηγάνι μετανιώνοντας που δεν ακολούθησες τις συνταγές που προσθέτουν και αλεύρι .

Οι πατατοκεφτέδες δεν είναι καθόλου εύκολοι στην σημερινή εποχή και το λέω για όσες δεν τους πετυχαίνουν ακριβώς όπως τους έφτιαχνε η μαμά ή η γιαγιά τους . Παίζει ρόλο η πατάτα , η φωτιά το τηγάνι αλλά και το "χέρι" για να μην το ξεχνάμε κι αυτό.

Οι σημερινή συνταγή γίνεται με νιφάδες έτοιμου πουρέ για την ακρίβεια με πουρέ Γιώτης.

Έφτιαξα ένα σχετικά σφιχτό μίγμα με νιφάδες νερό αλάτι και πιπέρι υπολογίζοντας πως θα μπεί και το αυγό, έχοντας ωστόσο κοντά μου το κουτί με τις νιφάδες σε περίπτωση που θα χρειαζόταν να προσθέσω κι άλλες . 

Πρόσθεσα ψιλοκομμένο μαϊντανό και έβαλα ελάχιστο κεφαλοτύρι προσέχοντας μην γίνουν αλμυροί. Τους έπλασα , τους αλεύρωσα με αλεύρι ανακατεμένο με καλαμποκάλευρο και τους τηγάνισα με σπορέλαιο σε μέτρια θερμοκρασία που μετά την δυνάμωσα προς το τέλος γυρίζοντάς τους μόνο δύο φορές . Έγιναν τραγανοί απ έξω και αφράτοι από μέσα και έμειναν έτσι και όταν κρύωσαν . 





….. Όπως έμειναν και οι ενοχές που τόλμησα να τους φτιάξω με έτοιμο πουρέ αγνοώντας την παραδοσιακή συνταγή. 


Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2023

Σφουγγάτο

 


Τον μάραθο τον έχω συνδέσει με την άνοιξη και της αρχές καλοκαιρού. Πάντα τα γιαπράκια με τα  νέα αμπελόφυλλα τα φτιάχνανε - εκτός των άλλων μυρωδικών - με μπόλικο μάραθο . Όμως και το Μυτιληνιώ σφουγγάτο αν δεν είχαν μάραθο τους ήταν αδιανόητο να το φτιάξουν. ( Το φθινόπωρο στις τσακιστές ελιές μέσα στην άρμη έβαζαν μεστά κλαδιά μάραθου που είχε περάσει η εποχή του πια.)  Παρεμπιπτόντως τα δυό παραπάνω φαγητά ήταν συνήθως και φαγητά της εκδρομής ...μαζί με τους κεφτέδες ..Εδώ στην Αθήνα σπάνια έβρισκα μάραθο και μάλιστα άγριο μάραθο.

Πριν μερικά χρόνια είχα ανακαλύψει τριγύρω στο θέατρο βράχων θαρρείς και τον είχαν σπείρει καθώς επίσης και τεράστιες ρίζες  κάπαρης . Θυμάμαι πως σχολιάσαμε γελώντας  με την φίλη μου πως το μόνο που μας έλειπε ήταν να βρούμε εκεί κοντά και κρίταμο ...αν ήταν δυνατόν ..

Σήμερα στην λαϊκή βρήκα μάραθο .


 

Ο πωλητής με προειδοποίησε : Αυτό δεν είναι άνιθο !! Γέλασα και τον ευχαρίστησα. Το μυαλό μου και η σκέψη μου είχαν ήδη ταξιδέψει . Βρέθηκαν σε μια τεράστια κουζίνα όσο περίπου είναι το σαλόνι μου . Με κόκκινα πλακάκια στο δάπεδο και άσπρα μπλε ισπανικού τύπου στον νεροχύτη. Με ξύλινο ψυγείο πάγου και μια τεράστια μασίνα .

Στο μεγάλο βαρύ τραπέζι του κόσμου τα λαχανικά που έσταζαν δροσιά και που μόλις τα είχαν φέρει . Και πολλά άτομα !! Που μ ενοχλούσαν οι ομιλίες τους και τους ενοχλούσε η παρουσία μου γι αυτό πάντα μου έβαζαν έναν τόμο του " Θησαυρού " στα χέρια για να τους αφήσω ήσυχους . Τα μάτια μου κολλημένα στις γελοιογραφίες και στις κεφαλίδες των διηγημάτων αλλά τ αυτά μου στις συζητήσεις  για το τι θα μαγειρέψουν , και πως θα μοιραστούν οι δουλειές.  Τα λαχανικά έπρεπε να μαγειρευτούν όλα .. 

Ούτε λόγος να μπούνε στο ψυγείο ..Δεν υπήρχε ούτε χώρος , αλλά ούτε και λόγος . Την άλλη μέρα θα έφερναν ότι χρειαζόταν απ τον  μπαξέ εξ άλλου. 

Η στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ της μνήμης,  της εικόνας , της μυρωδιάς και της γεύσης  έχει την δύναμη να σε μεταφέρει σε άλλο τόπο και σ άλλον χρόνο .. Ετσι απ τ Ακλειδιού πέταξα σε άλλη κουζίνα . Στο τραπέζι πάλι υλικά μαγειρικής και λαχανικά .. 

Μαρούλια, πράσινα κρεμμύδια κολοκυθάκια , πατάτες , δυόσμος ,  μαϊντανός και μάραθο. Θα ετοίμαζαν το φαγητό που θα έπαιρνα μαζί μου  στην πρώτη μου σχολική εκδρομή. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα.. Στην Κράτηγο. Αλλά θα έμπαινα μόνη μου στο λεωφορείο ...σαν μεγάλη.. Το φαγητό θα ήταν σφουγγάτο και Γιαλατζήδες .. και αυγά σφιχτά ..και αγγουράκια  ..και κεράσια . Στεγνά φαγητά .. Ότι  πρέπει για να μεταφέρει ένα παιδί.. Όλα εκτός απ' τις κρέπες γεμιστές με γλυκό βύσσινο που με δυσκόλεψαν. Ζήτησα την βοήθεια ενός κοριτσιού της έκτης να με βοηθήσει για να προσφέρω στους δασκάλους που ήταν η παραγγελία της γιαγιάς μου. Αποτυχία ! Τρέχανε τα ζουμιά από παντού. 



Και απ το χθές , στο σήμερα .. Στην κουζίνα μου. Και στο σφουγγάτο που θα έκανα με το μάραθο.

Υλικά 

Ένα μάτσο μάραθο 

Ένα ματσάκι μαϊντανό 

5- 6 κρεμμυδάκια μαζί και τα πράσινα φύλλα τους 

Ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι 

Δύο κολοκυθάκια μεγαλούτσικα περίπου 300 γραμ

Δύο πατάτες βρασμένες

Και 6 αυγά 

Σπορέλαιο αν θα κάνουμε το σφουγγάτο στο τηγάνι ή λάδι ελιάς αν θα το βάλουμε στον φούρνο 

( αν θέλουμε βάζουμε και χοντροκομμένες καρδιές μαρουλιού ) 


Μαραίνουμε τα λαχανικά μαζί με τα κρεμμύδια - που προσέχουμε να μην σκουρήνουν -

Λιώνουμε με ένα πιρούνι τις πατάτες αφήνοντας και χοντρά κομματάκια μέσα , και ρίχνουμε χτυπημένα τα αυγά. Ρίχνουμε και τα λαχανικά απ το τηγάνι Ανακατεύουμε και αλατοπιπερώνουμε. Σιγανή φωτιά στο τηγάνισμα σε αντικολλητικό τηγάνι , και μέτρια προς δυνατή θερμοκρασία στο φούρνο. 


Cannelés

 



 Φύση κομπλεξικό και απαισιόδοξο άτομο

είχα ήδη σκεφτεί όσο τα κανελέ ( Canelé ) ήταν στον φούρνο ακόμα ,
πως τα λάθη όχι μόνο πληρώνονται , αλλά πρέπει και να ομολογούνται.
Πάλι έξω έπεσα , γιατί αν αναλογιστώ
✔️πως ο φούρνος μου δεν λειτουργεί καλά ,
✔️πως έπρεπε να περάσω το μείγμα από σινουά
✔️την αγωνία μέχρι να βρώ φορμάκια ( μου τα βρήκε ο Τάσος )
✔️την προσβολάρα πωλήτριας του My Market Βύρωνα που όταν ζήτησα λοβό βανίλιας μου είπε " πολύ Πετρετζίκη βλέπεις "
και το κυριότερο
✔️πως τα έφτιαξα για πρώτη φορά ........
ε ! θα πέσει φωτιά να με κάψει αν έχω και παράπονο
Υ.Γ Αν θέλετε την συνταγή , ρωτήστε το Michel Rux γιατί ο Ακης υποθέτω δεν τα ΄φτιάχνει..( χιούμορ ...εννοείται ..)




Καννελέ Υλικά : ½ λίτρο γάλα (ολόκληρο κατά προτίμηση) 2 αυγα 2 κρόκοι αυγών 100 γρ αλεύρι απλό λευκό 200 γρ ζάχαρη άχνη 50 γρ βούτυρο 1 κουταλιά της σούπας ρούμι 1 λοβό βανίλιας Μια πρέζα αλάτι Καλούπια Canelé Μέθοδος : Είναι προτιμότερο τα κανελέ να αναμειγνύονται από την προηγούμενη μέρα γιατί πρέπει να ξεκουραστούν όλη τη νύχτα στο ψυγείο. Ζεσταίνουμε το γάλα σε μια κατσαρόλα και όσο ζεσταίνεται, κόβουμε τον λοβό βανίλιας στη μέση και ξύνουμε το εσωτερικό του, προσθέτουμε στο γάλα, μαζί με το βούτυρο. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τη ζάχαρη και τα αυγά και κοσκινίζουμε απαλά το αλεύρι. Στη συνέχεια, προσθέστε μια πρέζα αλάτι και μια κουταλιά της σούπας ρούμι στο μείγμα.
Μόλις λιώσει τελείως το βούτυρο, ενσωματώστε το χλιαρό γάλα στο μπολ. Χτυπάμε συνεχώς μέχρι να πάρουμε ένα υγρό μείγμα χωρίς σβόλους, πολύ σαν μείγμα για τηγανίτες. Αφήνουμε να ξεκουραστεί όλο το βράδυ στο ψυγείο σκεπασμένο με μεμβράνη.
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 220 βαθμούς Κελσίου. Ανάλογα με τα καλούπια που χρησιμοποιείτε, ίσως χρειαστεί να λαδώσετε εκ των προτέρων (τα καλούπια σιλικόνης δεν χρειάζονται βούτυρο).
Όταν βγάλετε το μείγμα των κανελέ από το ψυγείο, ανακατέψτε το λίγο πριν το ρίξετε στις φόρμες των κανελέ. μην γεμίζουν μέχρι το χείλος καθώς τείνουν να ανεβαίνουν λίγο. Ψήνουμε στο φούρνο σε υψηλή θερμοκρασία για 8 λεπτά μόνο και μετά χαμηλώνουμε τη φωτιά στους 180 βαθμούς Κελσίου για άλλα 40 λεπτά. Τα βγάζουμε από το φούρνο όταν οι κορυφές είναι σκούρες καφέ και τραγανές. Αφήνουμε να κρυώσουν για τουλάχιστον 10 λεπτά πριν προσπαθήσουμε να τα βγάλουμε από τα φορμάκια τους.

Παρατηρήσεις . Τα έψησα σε πρώτο χρόνο 12 λεπτά και σε δεύτερο 50 λεπτά περίπου λόγω ελαττωματικού φούρνου . Επίσης αντί για ρούμι έβαλα κονιάκ . Αν τα φτιάξετε για πρώτη φορά κρατήστε αυστηρά την υπόδειξη να τα γεμίσετε κατά 1/3 , αλλιώς θα χυθεί το βούτυρο έξω.



Τα διατηρούμε για 5 ημέρες στο ψυγείο.
αλλά  μαλακώνουν και χάνεται η εξωτερική τραγανότητα που τα χαρακτηρίζει . Αυτό μπορούμε να το διορθώσουμε  αν τα βάλουμε στους 220 βαθμούς στον φούρνο για 1-2 λεπτά .