Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2021

Ψαροσαλάτα


 


Sild .. που θα έλεγε και η Σούς.. απ τα μακρινά  νησιά ( !!! ) της Δανίας

Η Σούς που έμεινε στην Ελλάδα και έμαθε τα Ελληνικά καλύτερα απ τους Έλληνες,

Η Σούς  που μ άρεσε να την πειράζω όταν έβλεπα τα μάτια της να μελαγχολούν,  λέγοντάς της  πως η θλίψη της έμεινε  από τότε που μικρό παιδάκι πέρναγε από μέσα από  ένα νεκροταφείο για να κόψει δρόμο  πηγαίνοντας για το σχολείο.. όπως μου είχε πεί ..

    … η Σού  που  παντρεύτηκε Έλληνα  και πάλι την πείραζα  ρωτώντας την :

 - Καλά αφού η Πατρίδα σου είναι σαν νησί…δεν είχατε εκεί καμάκια?

Η Σού που τότε   νευρίαζε .. κι άρχιζε να με βρίζει στην γλώσσα της  που μεταξύ μας  νόμιζα πως μιλάει τη γλώσσα των ξωτικών..

Γνωρίζοντας  πως μ αρέσει να ψάχνω και να γεύομαι  ξένες κουζίνες, μου έφερε κάποτε  μια σαλάτα απ την Δανία  που ξετρελάθηκα.. έντονο κάρυ η πρώτη διαπίστωση , ελάχιστο κρεμμύδι, μαγιονέζα ίσως , και το κύριο υλικό άγνωστο μεν , με έντονο πολύ γνωστό μου άρωμα που δεν μπορούσα  όμως να  θυμηθώ τι είναι.  

Πολύ μαλακό για να είναι κρέας , πολύ τρυφερό και ζουμερό για να είναι ψάρι .

Όταν  ύστερα από καιρό  με κάλεσε στην εδώ γιορτή , -  συνάντηση των Δανών που μένουν στην Αθήνα - , χάρηκα  ελπίζοντας ότι θα βρώ αυτή τη σαλάτα, αφού τα μέλη της διοργάνωσης θα έφτιαχναν τοπικά τους εδέσματα. 

- Μα..  αυτήν  θα φτιάξω  και θα πάω !!!!.. μου λέει…

Πήγα… δεν καταλάβαινα  γρί τι λέγανε τα ξωτικά.. χορέψανε τους χορούς τους ,

θυμηθήκανε τα δικά τους,  

και μόλις δοκίμασα τη σαλάτα της  ..άρχισα τα δικά μου..

- Μπλιάχχχ! ( η πρώτη μου αντίδραση )

Και :  

- Αηδία !! (η πρώτη μου λέξη)

Νόμισα πως έτρωγα  βραστό φρέσκο μπακαλιάρο με μαγιονέζα  και κάρυ.. Και ναι   .. Αυτό ακριβώς είχε φτιάξει.. το ομολόγησε.

Η Σού μου έσουρε μερικά  γρήγορα  "κιχλουμιγκενκοφχ".. κατάλαβα πως μ έβριζε  κι αυτή, της απάντησα σε άπταιστα γαλλικά  ως γνησία Ελληνίς  και τέλειωσε  η φιέστα.


Συνήθως πάντα μια συνταγή που μ αρέσει, την ψάχνω την νύχτα όταν ξαπλώσω.. Μηρυκάζω αναμνήσεις για  να ξαναφέρω πίσω τη γεύση της ,μέχρι να βρώ τα υλικά της .. και τα βρίσκω μερικές φορές .. Το περίεργο υλικό που με βασάνιζε ήταν ρέγγα ..και μάλιστα ρέγγα σε άλμη. Ευτυχώς γνώριζα από που θα την αγοράσω.

 


Όταν έφτιαξα τη σαλάτα η νεράιδα του βορρά δεν πίστευε στα μάτια της ..

Πρώτα με ρώτησε  ποιος μου την έφερε, μετά από ποιο μαγαζί την αγόρασα  και  στο τέλος μου ζήτησε την συνταγή …  

Σας τη χαρίζω ..



ΥΛΙΚΑ

Μία  ρέγγα  σε άλμη  .. ( στην ανάγκη καπνιστή απ αυτές που ξέρουμε .. όπως αυτήν που χρησιμοποίησα σήμερα )

Ένα βαζάκι  μαγιονέζα  έτοιμη ή δική σας

Το μισό ενός κρεμμυδιού  πολύ ψιλοκομμένο  με μαχαίρι και όχι στο μούλτι

Και αρκετό κάρυ…πολύ κάρυ…


Αν δεν είναι η ρέγγα  σε άλμη ( την οποία τη βρίσκουμε  στην Αθηνάς, στην είσοδο της λαχαναγοράς σε ένα ρώσικο μαγαζί που τις πουλάει),

βάζουμε μια καπνιστή στο νερό  και την αφήνουμε όλη νύχτα ..

Μετά την καθαρίζουμε αφαιρούμε τα κοκαλάκια  και την κόβουμε σε μέγεθος μπουκιάς.

Ανακατεύουμε όλα μαζί τα υλικά και αυτό ήταν..

Υ.Γ 1  Επειδή  οι μεζέδες εμένα δεν μου κρατούν πολύ,  βάζω ωμό το κρεμμύδι μέσα  αν είναι να την φυλάξετε στο ψυγείο ( κρατάει  όσες μέρες κρατάει και μια ανοιγμένη μαγιονέζα) πρέπει να μαράνετε λίγο το κρεμμύδι  με νερό ..  

Μην δοκιμάσετε να την φτιάξετε  χωρίς κάρυ  ..γίνεται ένα διαφορετικό πράγμα ..

Υ.Γ.2 Το καρυ δεν μου αρέσει γι αυτό  δεν μ αρέσουν και τα ινδικά φαγητά..Σε συνδυασμό όμως με την ρέγγα είναι τέλειο..

Υ.Γ. 3

Αν  ανήκετε στην κατηγορία αυτών που δεν  μαγειρεύετε ποτέ ψάρι στην κουζίνα σας  για να μη μυρίσει το σπίτι..ξεχάστε και την ρέγγα και την σαλάτα Karrysild  όπως λέγεται στην γλώσσα των ξωτικών..




   

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2021

Μποζά ή μποζάς

 


Η συνταγή είναι τούρκικη - τουλάχιστον εγώ την βρήκα σε Τούρκικο σάϊτ - και την μποζά όπως και το σαλέπι τα είχαν φέρει μαζί τους στο νησί οι έλληνες της Μικράς Ασίας . Ελάχιστα υλικά , πολλές ώρες , και  αποτέλεσμα που σε άλλους φέρνει αναμνήσεις , σε άλλους θυμίζει τις πατρίδες τους και σε άλλους αγαπημένα πρόσωπα .. 

Το ποτό φτιάχνεται και σε όλα τα Βαλκάνια .. Σκέψου.. ίδια φαγητά ..ίδια ακούσματα , ίδια χούγια ..και εχθροί.. Και αν όχι εχθροί, υποτακτικοί των ίδιων αφεντικών …εχθρών ..

Ας είναι.. Μου ζητήσατε την συνταγή και σας την δίνω προειδοποιώντας πως δεν ζει στην συντήρηση του ψυγείου παραπάνω από δύο τρείς ημέρες . Μποζά μπορούμε να φτιάξουμε από σιτάρι , καλαμπόκι ,κεχρί , κριθάρι ..Την δική μου την έφτιαξα με σταρένιο πλιγούρι και ρύζι . Και μου έγινε αρκετή γιατί η συνταγή είχε ως μέτρο  τα ποτήρια , και δεν σκέφτηκα εγκαίρως πως οι τούρκοι εννοούσαν τα ποτήρια του τσαγιού που είναι μικρότερα απ τα δικά μας νεροπότηρα.. 


Υλικά 

Τρία μέρη πλιγούρι . 

ένα φλυτζ. του καφέ ρύζι .

Τρία μέρη ζάχαρη. 

Μια κουταλιά του γλυκού ξερή μαγιά. 

Για το σερβίρισμα Κανέλλα . ψημένα μαλακά στραγάλια . 

Απ το βράδυ βάζουμε το πλιγούρι αφού το πλύνουμε, σε χλιαρό νερό μέχρι την άλλη μέρα. . Σε καμιά ώρα ρίχνουμε μια ματιά μήπως χρειαστεί να συμπληρώσουμε το νερό αν έχει απορροφηθεί . Την άλλη μέρα το βράζουμε μαζί με το ρύζι μέχρι να μαλακώσουν καλά. 

Όταν βράσουν τα πολτοποιούμε μέσα στην κατσαρόλα ρίχνοντας λίγο - λίγο νεράκι για να μπορεί ο κόφτης χειρός να δουλεύει με ευκολία . Μετά περνάμε τον πολτό από λεπτή σήτα και τον ξαναβάζουμε στην φωτιά ρίχνοντας μέσα την ζάχαρη κρατώντας ωστόσο δυο κουταλιές τις σούπας στην άκρη . Ανακατεύουμε και όταν διαλυθεί η ζάχαρη τραβάμε την κατσαρόλα απ την φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει. Βάζουμε την μαγιά μαζί με τις δυο κουταλιές ζάχαρη που είχαμε κρατήσει σε ένα ποτήρι και διαλύουμε με χλιαρό νερό . Στο μεταξύ θα έχει κρυώσει και το μίγμα της κατσαρόλας στο οποίο ρίχνουμε την μαγιά ..ανακατεύουμε καλά , ρίχνουμε πάλι λίγο νερό αν έχει σφίξει , σκεπάζουμε καλά την κατσαρόλα και την αφήνουμε στην άκρη να  γίνει η ζύμωση. 

Χρειάζεται δυο τρείς μέρες . Εμένα λόγω θέρμανσης , μου πήρε 24 περίπου ώρες .. Πότε θα είναι έτοιμη θα το καταλάβουμε απ την μυρωδιά και απ την υφή που θα μοιάζει με ανεβασμένο ψωμί .. 

Το ποτό πρέπει να είναι παχύρευστο σαν αραιή κρέμα .. Πίνεται κρύο αλλά είναι θερμαντικό , με ελάχιστο ποσοστό αλκοόλ που δημιουργείται με την ζύμωση λιγότερο απ της μπύρας, η γεύση είναι φρουτώδης ( που εμένα μου θύμισε το άρωμα των μηλάπιδων της Μυτιλήνης ) και σερβίρεται με κανέλλα ή ψημένα καυτά μαλακά στραγάλια που δοκίμασα και με τα δύο και ήταν τέλεια . Και μετά από τούτην την συνταγή , βάζω μπρός να φτιάξω ρώσικο κβάς .. 

Υ.Γ. το ποτό χαλάει ύστερα από μερικές ημέρες και μπορεί κάποιος να πάθει δηλητηρίαση ..αυτό τουλάχιστον διάβασα και οφείλω να το μεταφέρω…


Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2020

Σοκολατένια κεράσματα

 




Το έχω πεί κι άλλη φορά πως όταν θέλω να φτιάξω ένα γλυκό ακόμα κι αν το έχω φτιάξει άπειρες φορές ανοίγω ότι βιβλίο ζαχαροπλαστικής υπάρχει στο σπίτι, μετά πάω σε σάιτ ζαχαροπλαστών , κατόπιν σε συνταγές χρηστών του διαδικτύου, και αν το γλυκό είναι και διεθνώς αναγνωρίσιμο ψάχνω και σε ξένα σάϊτ 

 Και αφού κουραστώ να ψάχνω, 
 φτιάχνω το γλυκό στα κουτουρού, μετρώντας τα υλικά με κούπες γιατί αντιπαθώ και το   ζύγισμα των υλικών. 
 Το σημερινό γλυκό φιλοδοξεί να μοιάσει στις καριόκες . Και παρ όλο που άτομα της   εμπιστοσύνης μου, μου είπαν όταν τις δοκίμασαν πως είναι ίδιες με του ζαχαροπλαστείου   θεωρώ πως ονομάζοντάς τες έτσι θα προσβάλλω αυτούς που τις φτιάχνουν , επαγγελματίες   ή μη που σέβονται το έργο τους σε αντίθεση με μένα που είμαι άρπα κόλας 

 Και προσωπική μου εκτίμηση είναι όμως πως το γλυκό έγινε από καλό μέχρι τέλειο. 
 Δεν είναι καθόλου δύσκολο, φτάνει να έχεις προμηθευτεί όλα τα υλικά και να μην κάθεσαι   να κοπανίζεις ξυλάκια κανέλας στις 11 το βράδυ. 
 Ένα άλλο πρόβλημα είναι να βρεις αμέσως την άκρη στο ρολό της μεμβράνης που θα   χρειαστεί να κάνεις μπαστούνι το γλυκό σου πριν το βάλεις στο ψυγείο. 
 
Τα υλικά λίγο πολύ είναι γνωστά . 
 
Έβαλα 
 Τρείς κούπες μπισκότο τριμμένο 
 Τρείς κούπες καρύδι τριμμένο 
 Μία κουταλιά της σούπας κανέλα ( ήθελε παραπάνω ) 
 Ξύσμα πορτοκαλιού 
 Ένα σφηνάκι ποτό της αρεσκείας σας ( έβαλα λικέρ καρύδι ..θα προτιμούσα κονιάκ ..) 
 Μια κούπα σιρόπι ( έβαλα σιρόπι από γλυκό κουταλιού ) 
 Δυο κουταλιές κακάο 
 Μία κούπα γάλα 
 Μια κούπα άχνη ( δεν χρειαζόταν.. για τα δικά μου γούστα ) 
 Σχεδόν 250 γραμ. βούτυρο ( λέω σχεδόν γιατί άφησα λίγο στο πακέτο για την μακαρονάδα   που θα έφτιαχνα αμέσως μετά )  
 και κουβερτούρα ( τέσσερα πακέτα του Γιώτη ) 

 Σε κατσαρολάκι έβαλα το γάλα το βούτυρο το κακάο και την άχνη για μερικά λεπτά να πάρουν μια βράση . 
 Έβαλα τα τριμμένα μπισκότα και καρύδια στη λεκάνη και πρόσθεσα όλα τα υπόλοιπα υλικά. τα ανακάτεψα και πρόσθεσα το περιεχόμενο του κατσαρολιού φτιάχνοντας μια πάστα . 

 Σε περίπτωση που θα σας φανεί αραιή - παρόλο που θα σφίξει όταν το μπισκότο απορροφήσει όλα τα υγρά - μπορείτε να ρίξετε λίγο καρύδι . 
Αν δεν σας έχει περισσέψει ρίξτε λίγο μπισκότο κι αν κι αυτό σας έχει τελειώσει ρίξτε λίγη φρυγανιά. 

 Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Αρχίστε να ψάχνετε την αρχή της μεμβράνης . Αν την   βρείτε αμέσως ..σας ζηλεύω. 

 Βάζετε μέσα το μίγμα , το τυλίγετε σαν λουκάνικο και το βάζετε στην κατάψυξη . 
 
Λιώνετε σε μπαίν μαρί την κουβερτούρα με μια - δυο κουταλιές φυτικό λάδι και βουτάτε τα κομμάτια του γλυκού που είναι παγωμένα και κομμένα προσεκτικά και τα ακουμπάτε σε αντικολλητικό χαρτί. 

Όταν σφίξει η επικάλυψη ( εκτός ψυγείου για τεχνικούς λόγους ) τα τυλίγετε σε αλουμινόχαρτο και τα αποθηκεύετε στο ψυγείο .




Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω να βάλω περισσότερο καρύδι αφαιρόντας το ανάλογο μπισκότο

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Άλλο mille - feuille ,άλλο χίλιες και μία νύχτες, κι άλλο δουλειά δεν είχε ο διάολος.

 


Κι αν σ αρέσουν μόνο τα αλμυρά κάνε τα τουλάχιστον να μοιάζουν με γλυκά . Ίσως σε συγχωρήσουν που ποτέ δεν σερβίρεις επιδόρπιο.

Τα φύλλα είναι από τριμμένη και τηγανισμένη πατάτα .

Τα ρολάκια από πισταρισμένο στήθος κοτόπουλου 



Η γέμιση απ τα υλικά της φωτογραφίας ( ψητή πρεσαρισμένη πράσινη πιπεριά , λαδοτύρι Μυτιλήνης  τριμμένο και σε φλούδες και απαραιτήτως η γνωστή μας πια σπεσιαλιτέ καυτερή μαρμελάδα πιπεριάς .

Η κρέμα είναι πουρές σκόρδου , που ναι μεν δεν μυρίζει καθόλου , ναι μεν δεν είναι βαρύς αλλά οι επιπτώσεις στους υποτασικούς παραμένουν.

Και η  ιδέα απ την περιέργεια του μαγειρέματος σε μπαλοτίνα .



Υ.Γ Εδώ που τα λέμε αν υπήρχε ένα γλυκό μιλφέιγ αλλά με σιροπιασμένα τα  φύλλα του , δεν θα έλεγα όχι  

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2020

Φτερούγες κοτόπουλου





   
Ο τίτλος της συνταγής , κάλλιστα θα μπορούσε να είναι  «μπελάδες με το ζόρι»  Η  ακόμα «δουλειά δεν είχε ο διάβολος….»

Κι αυτό γιατί  είναι δεύτερη φορά που ξεκοκαλίζω φτερούγες και ενώ την πρώτη φορά  είχα μάθει στην εντέλεια τον τρόπο , 
σήμερα που καταπιάστηκα πάλι τον είχα ξεχάσει   και παιδεύτηκα .. 

Τον  ξαναθυμήθηκα στα τελευταία κομμάτια βέβαια , αλλά αν ξανα επιχειρήσω ύστερα από  από πέντε –έξι χρόνια  πάλι θα την πατήσω .. Και να πεις πως είναι δύσκολη διαδικασία …… 

Εδώ σας έχω  τον τρόπο .... αν σας ενδιαφέρει 
https://1diavazo1.blogspot.com/2012/11/blog-post_19.html

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2020

Ταραμοσαλάτα χωρίς ψωμί και χωρίς πατάτα

 
     


Ξανάρχισα ύστερα από χρόνια να φτιάχνω πάλι την ταραμοσαλάτα της γιαγιάς μου αλλά και άλλες «σαλάτες» τέτοιου είδους . 

Λόγω των συστατικών της ( περιέχει αλεύρι ) …ξέρω ! ξέρω !!  αδιανόητο για πολλούς ..
λόγω λοιπόν των αλεύρων που κυκλοφορούν πια,  που ακόμα και αν γράφουν απ έξω χωρίς πρόσθετα  καμιά σχέση δεν έχουν με το καθαρό αλεύρι είχα απογοητευτεί μετά από άπειρες δοκιμές στην κουζίνα . 

Τα βιολογικά δε , καμιά διαφορά .. Δεν μου έμεινε λοιπόν τίποτα άλλο , παρά να βάλω το μυαλό μου να σκεφτεί και να ξαναεπιχειρήσω σήμερα Καθαρά Δευτέρα με ένα αλεύρι σκληρό Λημνιό  που δεν το είχα δοκιμάσει ποτέ και με την αποτυχία εξασφαλισμένη στο πίσω μέρος του μυαλού μου .



Και όμως! Όλα πήγαν απρόσμενα καλά . Η ταραμοσαλάτα βγήκε βελούδινη σαν την υφή  μιας καλοφτιαγμένης επικάλυψης σοκολάτας,  αφράτη και πηχτή που «κόβεται με το μαχαίρι» .

Η ιδιαιτερότητά της είναι ότι ενώ μπορώ να σας δώσω τα υλικά δεν ξέρω να σας εξηγήσω πως την φτιάχνω . Το αλεύρι το μετατρέπω σε μια ζύμη ρου χωρίς όμως λίπος .. Αρα Roux  δεν τη λες . 

Όταν κρυώσει την ανακατεύω με τον ταραμά  κι αρχίζει η διαδικασία ανακατέματος με την πρόσθεση λαδιού ( σπορέλαιου ) εναλλάξ με ξύδι  σταγόνα - σταγόνα 
Αν πέσει περισσότερο λάδι υπάρχει φόβος να κόψει , 
αν πέσει περισσότερο υγρό δεν θα δέσει . 
Το λάδι την σφίγγει , ενώ το υγρό την αραιώνει  και το δυνατό χτύπημα δεν αφήνει να ενωθεί  το λάδι με το υγρό οπότε θα βγει στην επιφάνεια πράγμα που δεν το θέλουμε ..

Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνω και την σκορδαλιά , αλλά και την  horseradish   όταν σπάνια βρω χρένο αφού το δικό μου που καλλιεργούσα κατάφερα να το χάσω.
Πιστεύω πως όσοι τα καταφέρνουν με την ζαχαροπλαστική ( εγώ καθόλου ) και κατάλαβαν τί εννοώ roux χωρίς λίπος  θα την φτιάξουν άνετα.







Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2020

Νερόβραστα γκουρμέ




Τα γκουρμέ  τρόφιμα  λένε  πως είναι μια ολόκληρη κατηγορία στοιχείων από βασικά συστατικά που είναι απαραίτητα ώστε να είναι πλήρως προετοιμασμένα πιάτα και τα οποία έχουν κάποιο αναβαθμισμένο ή ασυνήθιστο χαρακτηριστικό . 

Gourmet γεύματα θεωρούνται και τα καλλιτεχνικής παρουσίασης πιάτα, λόγω ικανότητας του Σεφ.. Ακολουθεί ένας κατάλογος  από ειδικούς σχετικά με το τι είναι το γκουρμέ φαγητό , υλικό συμπεριλαμβανομένου βεβαίως  και το στήσιμο του πιάτου .

Κατά τη γνώμη μου όμως και παρατηρώντας την ομήγυρη , γκουρμέ  είναι  ότι του φανεί του Λολοστεφανή  όπως  έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες  Χα χα ! 

Και επειδή δεν μ αρέσει να σνομπάρω τις γαστριμαργικές  φαντασιώσεις  που ίπτανται δεξιά κι αριστερά  αποφάσισα να βαφτίσω  κι εγώ gourmet  τα νερόβραστά μου.
Γνωρίζω εκ των προτέρων  ότι δεν θα σας αρέσουν 
αλλά μην περιμένετε  να σας κάνω γούτσου -  γούτσου ,  
να σας πω και μια λυπητερή ιστορία της ζωής μου , ή να σας πουλήσω τρέλα  για να  με παραδεχτείτε. 
Εγώ κάνω παιχνίδι μόνη μου και χωρίς το κυνήγι ενός επάθλου και μιας ποδιάς Σεφ..


Και  έτσι, 
στην πρώτη φωτογραφία  έχουμε ένα χοιρινό σκέτο βραστό που έτσι για  τη μαγκιά το βάλαμε  πέντε λεπτά  κάτω απ το γκρίλ πασπαλισμένο με μια πρέζα καστανή ζάχαρη .

Αφού το αφήσαμε να κρυώσει  το σερβίραμε με μια σάλτσα δαμάσκηνου με μοναδικό μπαχαρικό σκόνη από φύλλα  κουρκουμά μιας και μας βρισκόταν .

Στην επόμενη φωτογραφία βλέπετε μια βρασμένη  γλυκοπατάτα  σε χύτρα ταχύτητας με λίγο αλάτι , - αλλά πολύ βρασμένη -  σε σημείο να έχει υφή κρέμας,   
περιχυμένη με μέλι και πασπαλισμένη με κανέλα και άχνη ζάχαρη.  Πρέπει να διευκρινίσω πως είναι γλυκοπατάτα Νάξου η πιο νόστιμη απ όλες τις άλλες της αγοράς .


Πριν κλείσω , να προσθέσω πως  τα γκουρμέ  πιάτα πρέπει   και να σερβίρονται  - κυρίως στα κείμενα - με όμορφες λογοτεχνικές φράσεις … Εγώ δεν το ‘χω  και αυτό είναι ένα μείον.