Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Εντός , εκτός και επί τα αυτά...





... και μην πάει ο νους σας ούτε στην γεωμετρία ούτε και στην πολιτική  - μιας και σήμερα είμαστε πια εκτός μνημονίων - αλλά σε μένα..
Ζω εντός, είμαι εκτός και συγχρόνως βρίσκομαι και στις δύο τοποθεσίες . Αν δεν με καταλαβαίνεις ρίξε μια ματιά στην γάτα του Schrödinger για δεις πως νοιώθω. 
Δεν μ αρέσει να απολογούμαι για τις επιλογές που έχω κάνει στην ζωή μου όμως καμιά φορά έρχομαι στο αμήν όταν ακούω ανοησίες. 
Βέβαια στους ανόητους οφείλω τις επιλογές μου π.χ. να είμαι μοναχικό άτομο και κανονικά θα έπρεπε να τους χρωστώ ευγνωμοσύνη. 
Τώρα τι δουλειά έχουν όλα τα παραπάνω με συνταγές και τρόφιμα θα καταλάβεις. 

- Ουφ ! Τέλειωσα σχεδόν με τις καλοκαιρινές ασχολίες μου , έκανα αρκετή σάλτσα ντομάτας για τον χειμώνα , αρκετή για να χαρίσω και στους φίλους μου..
Τώρα δεν μου μένει παρά να περιμένω τον Σεπτέμβρη για να φτιάξω τον μούστο μου για πετιμέζι, και να βιαστώ όσο ο ήλιος είναι ακόμα καυτός να φτιάξω την μανέστρα μου για να στεγνώνει.
Με κοίταξε με απαξίωση σχεδόν με σιχαμάρα και μου λέει:

- Μμμμμμμμ…. και γιατί δεν πας να αγοράσεις  κριθαράκι απ το σούπερ μάρκετ ? Πάμφθηνο είναι..

Είναι το δεύτερο κρούσμα από άτομα εντός της πολυκατοικίας μας που με βγάζουν έξω απ τα ρούχα μου . Η άλλη με είχε ρωτήσει αν με βοηθά ο γιός μου στο χόμπι μου να ασχολούμαι με την κηπουρική στο μπαλκόνι αφού ήταν σίγουρη πως τρώει κι αυτός απ τις ντομάτες που καλλιεργούσα κάποτε. 

Δεν ξέρω εσείς τι θα απαντούσατε σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά εγώ για κάτι τέτοια αποφάσισα 
να ζω «εντός» μεν, μη μπορώντας να κάνω διαφορετικά,  
«εκτός» κι ακόμα πιο μακριά από επιλογή , 
και «επι τα αυτά» λόγω… κάρμα ίσως ?? 

Κουραστικός πρόλογος και μάλιστα σε συνταγές μαγειρικής αλλά ελπίζω να με συγχωρήσετε . 

 Ας σας πω για την μουστάρδα μου τις σάλτσες και τα λιαστά μου ντοματάκια που ποτέ δεν μου άρεσαν γιατί μάλλον δεν τα έφτιαχνα σωστά. Και το λάθος μου ήταν ότι έβαζα πολύ αλάτι από τον φόβο μην χαλάσουν όσο θα στεγνώνουν στον ήλιο, και επίσης τα στέγνωνα παραπάνω απ όσο έπρεπε (βέβαια να τα στεγνώσω στον φούρνο δεν θα το ήθελα ποτέ γιατί χάνουν αρκετά απ το άρωμά τους). 




Οι σάλτσες της ντομάτας ( σκέτες και με πιπεριές και βασιλικό για γρήγορες μακαρονάδες) αραδιάστηκαν στο ντουλάπι μαζί με την νέα μου παρασκευή μουστάρδας με σκόρδο και μέλι που έγινε καταπληκτική. ( Θα ήθελα να φτιάξω και σύκα γεμιστά για τον χειμώνα καθώς και τον Μυτιληνιό μούστο για αλευριά ..Αλλά που να βρεθούν τόσα σύκα εδώ στον εξωτικό Βύρωνα ?) 


 Τα υλικά για την μουστάρδα 
40 γραμ. άσπρο σιναπόσπορο 
40 γραμ. μαύρο » 
1 σκελίδα σκόρδο 
50 ml λευκό ξύδι 
 2 κουταλιές μέλι 
1 κουταλιά αλάτι 
Και προαιρετικά λίγο κουρκουμά για πιο έντονο χρώμα . 

Θα μουσκέψουμε τους σπόρους σε ζεστό νερό για μια νύχτα . Την άλλη μέρα θα τους στραγγίσουμε. Θα τους πλύνουμε πολύ καλά γιατί θα έχουν μια βαριά μυρωδιά και θα τους ξανά στραγγίσουμε. 
Βάζουμε τους σπόρους μαζί με τα υπόλοιπα υλικά στο μπλέντερ και χτυπάμε.. Εγώ τα χτυπάω αρκετά και όχι για λίγα λεπτά που λέει η συνταγή. 
Βάζουμε την μουστάρδα μας σε αποστειρωμένο βαζάκι και στο ψυγείο . 

Η μουστάρδα μας ακόμα δεν είναι ώριμη . θα χρειαστεί 10-15 ημέρες . Αν δεν την θέλετε να καίει τόσο πολύ μην βάλετε μαύρους σπόρους . 
Ωστόσο μουλιάστε μερικούς για να τους ανακατέψετε στο τέλος έτσι για ομορφιά.. 

Ντοματάκια λιαστά 

Αγοράζουμε ντοματάκια του γλυκού ( πομοντόρια νομίζω τα λένε ) γερά και κόκκινα τελείως. 
Τα πλένουμε και τα κόβουμε στα δύο καθέτως. Τα απλώνουμε σε μια σήτα με το κομμένο μέρος προς τα επάνω ( εγώ τα άπλωσα σε ένα ράφι ψυγείου που το έβαλα πάνω στο ταψί του φούρνου μου ) 
και τα αλατίζουμε με ημίχοντρο αλάτι τόσο όσο θα βάζαμε σε μισό ντοματάκι για να το φάμε αυτή την στιγμή. Τα αφήνουμε στον ήλιο σκεπασμένα με ένα τούλι. 
Την νύχτα πάντα τα βάζουμε μέσα στο σπίτι , όσο ζέστη κι αν κάνει έξω. Την άλλη μέρα τα γυρίζουμε απ την άλλη πλευρά. Όταν μαζεύεται πολύ υγρό στα ντοματάκια λόγω του αλατιού το αδειάζουμε. Και όταν τα ξαναγυρίσουμε βάζουμε πάλι ελάχιστο αλάτι. 

Τα μαζεύουμε όταν «μελώσουν» και τα βάζουμε στο λάδι με φύλλα βασιλικού ή σκόρδο ανάμεσα τους. Δεν πρέπει να ξεραθούν  και η υφή τους πρέπει να μοιάζει με σταφίδα ή «ξερό» σύκο . 


 Σάλτσα ντομάτα ( Βάση)




 Ντοματάκια τα οποία τα ξεφλουδίζουμε ζεματώντας. Τα βάζουμε στην κατσαρόλα πολτοποιώντας τα με το πίμερ και τα βράζουμε μέχρι να φύγουν τα υγρά. 
Μετά έτσι ζεστός όπως είναι ο πολτός τον βάζουμε σε καυτές αποστειρωμένες γυάλες τις κλείνουμε χωρίς καθυστέρηση και τις γυρνάμε ανάποδα μέχρι να κρυώσουν για να τις αποθηκεύσουμε . 

Όπως είδατε δεν βάζουμε ούτε αλάτι ούτε λάδι. Το λάδι χρειάζεται αφού θα ανοίξουμε το βαζάκι για να μαγειρέψουμε , που τότε το διατηρούμε πια στο ψυγείο. 
Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε σάλτσα ντομάτας με βασιλικό , πιπεριές ή και με τα δυό μαζί. Απλά τα βράζουμε κι αυτά μαζί με τα πολτοποιημένα ντοματάκια και προς το τέλος τα πολτοποιούμε ξανά όλα μαζί. 

Δεν πιστεύω να ξέχασα τίποτα οπότε τα λέμε …. 
(πιστεύω την εποχή των μακαρονιών αν δεν βαρεθώ και του μούστου ..)

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Φτιάχνοντας το δικό μας ταμπάσκο




Γράφοντας πριν ένα σχεδόν μήνα στην ομάδα για την πιπεριά χαμπανέρο ο ενθουσιασμός μου ήταν ανάμικτος με αγωνία , γιατί δεν γνώριζα: μια πιπεριά που με βασάνισε τόσο πολύ, που ήταν και υβρίδιο συν τοις άλλοις τι καρπό θα μου δώσει . 
Ο φόβος μου ήταν πως ναι μεν , όλα πήγαιναν θαυμάσια , αλλά τελικά μήπως δεν έκαιγαν , και το φυτό μεταλλάχτηκε σε διακοσμητικό? 
Δεν ξέρω αν θα λειτουργήσει η παρακάτω σύνδεση έτσι ώστε να διαβάσετε για την πιπεριά μου την προσθέτω ωστόσο. 
https://www.facebook.com/groups/671029616355945/permalink/1613276025464628/?__xts__[0]=68.ARDvn_6v8yx_VNDE0Xs4Cd4sKVEfB5sWO3JeudhyJ1QkypjGWdfyxc8YcW-JX9jYDGp_44gt1ANdcmZ-OOFiY4E0gwHWf4_6Fns4FFFK6k5zaICi0mxAHOpnn1CDtjir6zC7a04vqGhj&__tn__=-R

Και επί τέλους σήμερα μάζεψα τις πρώτες  ( περίπου 10-12 ) και έφτιαξα το ταμπάσκο μου , που μόνο μ αυτές τις συγκεκριμένες πιπεριές το φτιάχνω . 

Το πραγματικό μέγεθός τους περίπου 


Η συνταγή είναι δική μου και μπορώ να πω πως ελάχιστα έως καθόλου διαφέρει απ αυτό το γνωστό του σούπερ μάρκετ. 
Ας φτιάξουμε λοιπόν ταμπάσκο σπιτικό , και ας γευτούμε την χαρά της δημιουργίας. 

 Υλικά . 
Νερό εμφιαλωμένο ( εγώ βάζω και της βρύσης ) 
Πιπεριές απαραιτήτως Habaneros 
Αλάτι ημίχονδρο 
Ένα βαρύ γουδί ( το πέτρινο μας διευκολύνει) 
Και οπωσδήποτε γάντια και μάσκα. 

 Κόβω τις πιπεριές σε οριζόντιες φέτες και τις χτυπάω μαζί με τους σπόρους τους στο γουδί με λίγο αλάτι μέχρι να γίνουν σχεδόν πολτός. Σ αυτό το σημείο προσέχουμε γιατί οι αναθυμιάσεις είναι έντονες σε σημείο να δακρύζουν τα μάτια και να νοιώθουμε σαν να πάθαμε έγκαυμα αν πέσει στο χέρι μας. 
( Δεν ξέρω πως θα γινόταν αν τις έβαζα στο μούλτι αλλά ορισμένα υλικά μ αρέσει να τα προσέχω περισσότερο. Π.χ. το ψιλοκομμένο κρεμμύδι το κόβω πάντα στο χέρι αλλιώς μου φαίνεται πως αλλάζει η γεύση του.) 
Στη συνέχεια φτιάχνω μια άλμη ακριβώς την ίδια που φτιάχνουμε για τις πράσινες ελιές και ρίχνω μέσα τον πολτό ξεπλένοντας με λίγη απ αυτήν και το γουδί μας. 

Όλα αυτά τα βάζουμε στο μπουκάλι μας ή μέσα σε ένα βάζο το αφήνουμε στο ψυγείο για δυο τρείς εβδομάδες και μετά το φιλτράρουμε. 
Στο τέλος ρίχνω μια - δυο σταγόνες ξύδι ίσα- ίσα να πάρει λίγο άρωμα και όχι να γίνει ξινό. 

 Τα υπολείμματα μετά το φιλτράρισμα δεν τα πετάω.. Ξαναρχίζω κάνοντας τα ίδια μόνο που τα βάζω σε λιγότερη άρμη. Γίνεται βέβαια την δεύτερη φορά , ελάχιστα πιο αδύνατο το ταμπάσκο μας. 
Το έχω χρησιμοποιήσει μέχρι και τρεις φορές ! 

 Αν βρείτε πιπεριές χαμπανέρο και σας αρέσουν τα καφτερά φτιάξτε το ! Αξίζει τον κόπο. 

Υ.Γ. Πέρυσι που δεν είχα πιπεριές δοκίμασα να φτιάξω με πιπερίτσες τσίλι και μεγάλες καυτερές πιπεριές .. Δεν μου πέτυχε..

Υ.Γ. 2 Επειδή δεν ξέρω αν γίνεται ζύμωση στην πρώτη φάση δεν σφίγγω το πώμα του μπουκαλιού δυνατά μήπως προκύψει οτιδήποτε.. Αν γνωρίζει κάποιος ειδικός ας μου πει.

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Ληγμένα προϊόντα + ληγμένο φιλότιμο , = «ληγμένη ζωή»


 εκτός ψυγείου 11 ημέρες 
Πολλά έχουν γραφεί -κυρίως πριν μερικά χρόνια - για την ημερομηνία λήξης προϊόντων , και κυρίως του γάλακτος.. 
Δεν μ αρέσει να δίνω βάση στο τι λένε οι εμπλεκόμενοι σε τέτοιες περιπτώσεις απ τον παραγωγό μέχρι τον τελικό πωλητή και νοιώθω ανακούφιση που δεν έχω μικρά παιδιά να ταΐσω χωρίς να γνωρίζω την ποιότητα της τροφής απλά στηριζόμενη στις διαβεβαιώσεις των ειδικών ακόμα και του ΕΦΕΤ . 
Πριν χρόνια, τυχαία και από αφηρημάδα διαπίστωσα πως μισό πακέτο ψωμί του τοστ ξεχασμένο στο βάθος της συντήρησης του ψυγείου μου, μπαινόβγαινε κάθε φορά που καθάριζα το ψυγείο , περίπου 5 -6 μήνες . 
Όταν τελικά το πήρα είδηση άνοιξα το πακέτο για να δώ πως μυρίζει το χαλασμένο ψωμί. 
Ούτε μύριζε , ούτε είχε μουχλιάσει αλλά το αξιοπερίεργο ήταν η υφή του. Ήταν τόσο μαλακό σαν να το είχες αγοράσει εκείνη τη στιγμή. Δεν το πέταξα …το τύλιξα πάλι στην συσκευασία του και το άφησα στο ψυγείο για να δώ την συνέχεια .. 
Κάθε τόσο το κοιτούσα και παρακαλούσα από μέσα μου να έχει αλλοιωθεί.. 
Μάταια ..Πάντα μαλακό και άσπιλο το ψωμί παρεμπιπτόντως γνωστής ελληνικής βιομηχανίας .. 
Δεν ξαναγόρασα ποτέ ψωμί του τοστ από τότε .. 
Η "δυστυχία" μου είναι πως αν πείς τίποτα ακόμα και στα παιδιά σου θα σε περάσουν για συνομωσιολόγο ( το γνωστό και προσφιλές επιχείρημα της εποχής μας ) 

Η «ατυχία» που με κυνηγά ξαναχτύπησε πρόσφατα .. 
Αυτήν τη φορά με το γάλα ( όχι απλά ελεγμένο..αλλά και επιλεγμένο όπως μας πληροφορεί η βιομηχανία που το παράγει ) 

Το γάλα είχε ημερομηνία παστερίωσης 5/12/ 2017 και ημερομηνία λήξης 12/12/ 2017.. 
Όταν το πήρα είδηση , είχαν ήδη περάσει δυο ημέρες απ την λήξη του .. 

– «Αν δεν έχει κόψει φτιάξε το κάτι» με συμβούλεψε φίλη μου .. 
Το έβγαλα απ το ψυγείο για να δώ αν έκοψε , το άνοιξα για να διαπιστώσω αν ξίνισε – τίποτα απ όλα αυτά – και συνέχισα την βραδινή κουβέντα με την φίλη μου , που όταν πιάσουμε το τηλέφωνο ξεχνάμε να το κλείσουμε .. 
Λογικό ήταν λοιπόν να ξεχαστεί το γάλα πάνω στον πάγκο εκτός ψυγείου.. 
 Λογικό και να παραμείνει εκεί όλη την άλλη μέρα αφού έφυγα πολύ πρωί απ το σπίτι .. 

Εκτός ψυγείου απ τις 15/ 12 /07
Να μην σας τα πολυλογώ από εκεί και πέρα το μπουκάλι έμεινε στον πάγκο σκεπασμένο με μια πετσέτα για να δώ τι θα συμβεί.. Μέχρι σήμερα 27/12/ 2017 το γάλα δεν έχει ξινίσει δεν έχει κόψει και αν δεν φοβόμουν θα το δοκίμαζα κιόλας για να σας δώσω περισσότερες πληροφορίες .. 
Εντάξει θα μου πεί κάποιος …κρατάει το γάλα ..δεν ισχύουν οι ημερομηνίες ..και πολλά άλλα τέτοια παρόμοια μ αυτά που μας έλεγαν πριν χρόνια για την πώληση ημι ληγμένων προϊόντων . 
Δεν γράφω τούτο το κείμενο για να τους επιβεβαιώσω .. 
Αλλά ζητάω να μου πουν τι γάλα πίνουμε που δεν χαλάει εκτός ψυγείου .. 

 Και να ήταν και πραγματικό γάλα τουλάχιστον.. Να το αφήσεις εκτός ψυγείο , να ξινίσει και μετά να το κάνεις τραχανά……………..

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Σπιτικά και φτηνά ( σολομός )




Παστώνεται ο σολομός ? 
Η απάντηση είναι ρητή .. Ναι.. Και όχι μόνο παστώνεται αλλά 
γίνεται και  ένα ωραιότατο γκουρμέ (για τους θαυμαστές της λέξης.. μην πώ καμιά κουβέντα ) 
γίνεται λοιπόν ένα ωραιότατο υλικό 
 για τα καναπεδάκια σας , 
για την μους σας, 
για το ζυμαρικό σας .. 

Και γίνεται τόσο εύκολα , και με τα απλούστερα υλικά που σε όλες τις κουζίνες υπάρχουν , αρκεί να έχεις υπομονή 3- 4 ημερών ώστε να του δώσεις τον χρόνο να «ψηθεί» και να υπολογίσεις να είναι έτοιμος κοντά στις μέρες που θα τον σερβίρεις .. 



 Τα υλικά 
 Ένα κομμάτι από φιλέτο σολομού χωρίς τα κοκαλάκια του .. 
Αλάτι , (δύο σφηνάκια )
ζάχαρη, ( δύο σφηνάκια ) 
μαϊντανό ,( ένα φλιτζάνι τσαγιού ) 
άνηθο , ( ένα και μισό φλιτζάνι τσαγιού )
ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι για το ξύσμα τους, ( μισή κουταλιά απ το ένα , μισή απ το άλλο )
και προαιρετικά μερικές κουταλιές βότκα .. 

Όλα τα υλικά εξαρτώνται απ το μέγεθος του ψαριού αφού θα τα κάνουμε πολτό στο μπλέντερ και θα καλύψουμε μ αυτό τον σολομό ( δεν βγάζουμε το δέρμα του ) 


 Τυλίγουμε σφιχτά σε καθαρή πετσέτα κάνοντάς τον σαν πακετάκι ( εγώ τον τύλιξα πρώτα σε μια γάζα ) και τον βάζουμε στο ψυγείο για τρεις –τέσσερις μέρες με ένα βάρος από πάνω του , φροντίζοντας να αναποδογυρίζουμε δυό φορές την ημέρα το πακετάκι έτσι ώστε τα ζουμιά να ποτίζουν το κομμάτι παντού. 


Στο τέλος τον καθαρίζουμε απ τον πολτό το πλένουμε  και τον σερβίρουμε .. Κόβουμε λεπτά λοξά φετάκια για τα μεζεδάκια μας  και ελάχιστα πιο χονδρό για τις ταλιατέλες μας.



(Υ.Γ Οι δόσεις των υλικών μέσα στις παρενθέσεις  είναι αυτές που έβαλα εγώ σε ένα μικρό κομμάτι ψαριού , όπως βλέπετε στην φωτογραφία)


Εύκολο ?? 

Καλά να είσαστε  βρε ..

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Chenopodium ...και τα λοιπά και τα λοιπά..




Εν αρχή είν ο λόγος που ομολογώ δεν ξέρω από πού έρχεται. 
Μετά ακολουθούν οι διατροφολόγοι που επίσης δεν ξέρω αν πληρώνονται όπως οι γιατροί για να διαδώσουν ένα νέο προϊόν .
Μετά ακολουθούν ο τύπος, 
και το διαδίκτυο με τις διάφορες Food περσόνες που όλο και έχουν το κατιτίς τους 
θες απ τις διαφημίσεις στα blog τους 
θες απ τα like ( ότι του λείπει δηλαδή του καθενός για να επιβεβαιωθεί ως άτομο) 

... και μετά ? και μετά?? 

 Μετά ακολουθούμε εμείς οι γυναίκες ως μιμητικά πανέμορφα ζωάκια και κυρίως εμείς οι γυναίκες που έχουμε το πάνω χέρι στο σπίτι και το έτερον ήμισυ δεν έχει το σθένος να μας φέρει αντίρρηση σχετικά με ότι τον μπουκώνουμε για το καλό του. 

‘Όπως βλέπετε δεν βγάζω την ουρά μου απ έξω αφού κι εγώ το μαγείρεψα  αυτό το πράγμα 
άσχετα αν το έκανα για να έχω  άποψη και λόγους να το βρίζω .. 

Το ότι οι θρεπτικές του ουσίες είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων σιτηρών δεν το συζητάει κανένας ..αλλά και ποιος να το συζητήσει αφού ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε το 2013 ως το "Διεθνές Έτος της Quinoa". ( Ο λόγος  που γράψαμε στην αρχή??? ) 
Γιατί καλά καταλάβατε  ..για την κινόα  μιλάμε . 

Το γονιδίωμα της quinoa αποκωδικοποιήθηκε το 2017 από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του King Abdullah στη Σαουδική Αραβία. Μέσω της γενετικής μηχανικής , το φυτό τροποποιείται ώστε να έχει υψηλότερη απόδοση καλλιέργειας , βελτιωμένη ανοχή στη θερμότητα και το βιοτικό στρες και μεγαλύτερη γλυκύτητα μέσω της αναστολής της σαπωνίνης. 

Αυτά τα  ολίγα ενημερωτικά και ας πάμε στην μαγειρική με Κινόα .. 

Εδώ ως σαλάτα  συνοδευτικό ψαριού 

Απαίσιο φαγητό όπως και να το μαγειρέψεις .. 
Την μαγείρεψα με πολλούς τρόπους 
την έκανα συνοδευτικό άλλον πιάτων, 
την χρησιμοποίησα σε σαλάτα ( μέχρι που σκέφτηκα απ την υφή των βρασμένων σπόρων να την κάνω χαλβά..) 
μια λέξη μπορεί μόνο να την χαρακτηρίσει , αλλά δεν μου επιτρέπεται να την γράψω.. 

Οπότε , πάει και η κινόα στην άκρη μαζί με τις άλλες υπερτροφές , και ας μην ζήσω 105 χρόνια ..ας ζήσω μόνο 90 αλλά 
νόστιμα, 
πικάντικα , και κυρίως ελληνικά .. 
έστω και μη αποδεκτά απ την κακώς εννοούμενη υγιεινή διατροφή. 

Σας φιλώ

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Σουμάδα





Μπήκαμε στον τελευταίο μήνα του χρόνου. 
Τον Δεκέμβρη των γιορτών. Και μια που χωρίς ευχές δεν μπορούμε να κάνουμε ας ευχηθούμε για ότι καλύτερο ελπίζει ο καθένας.. 

 Με ένα φλιτζάνι ζεστή σουμάδα με κανέλα 
 Από ασπρισμένα αμύγδαλα για να είναι λευκές οι μέρες μας στο πείσμα των μαύρων Παρασκευών .  
Γλυκιά σουμάδα με ελάχιστο πικραμύγδαλο σαν την γλυκόπικρη ζωή μας . 
...και πασπαλισμένη με κανέλα γιατί εμείς και τα πικρά και τα γλυκά , και τον πόνο και την χαρά με κανέλα τα πασπαλίζουμε για να ξορκίζουμε το κακό και να νομίζουμε πως έφυγε χωρίς να βλέπουμε πως οι χαραμάδες που αφήνουμε ανοιχτές δεν θα το εμποδίσουν να ξανάρθει .. 
γιατί όλο και κάτι περιμένουμε..κι αν βρει κλειστή την πόρτα τι θα γίνει? 

Σουμάδα λοιπόν .. 
Το παραδοσιακό μας ζεστό ποτό, το μετέπειτα αναψυκτικό , 
 το θιάσιον ή θιάσον των αρχαίων ελλήνων , που παρασκεύαζαν από τα «αθάσια», λεπτόφλουδα αμύγδαλα, 
 το θασόρροφον των Βυζαντινών , 
το αμυγδαλόγαλα ‘όπως αναφέρει ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στο βιβλίο του «Οδοιπορικό στην Ελλάδα» , όταν την επισκέφτηκε το 1841 . 

Βέβαια μας αρέσει να δοκιμάζουμε ξενόφερτα γιορτινά φαγητά και ποτά , κι εμένα ακόμα περισσότερο.. 
Αλλά δεν θα αλλάξω την ζεστή μυρωδάτη σουμάδα με ένα ζεστό ποντς ή ένα παγωμένο χριστουγεννιάτικο εγκ νογκ …. Ετσι… για ένα πείσμα. 


 Συνταγή για σουμάδα ( Απ το Παλαιοχώρι ) 
Υλικά: 
 • 1 κιλό ζάχαρη + μερικές κουταλιές για το κοπάνισμα 
 • 400 γραμμάρια αμυγδαλόψιχα 
 • 4-5 πικραμύγδαλα για άρωμα (ή λίγες σταγόνες εσάνς πικραμύγδαλου ή ανθόνερο) 
 • 8-10 περίπου φλιτζάνια τσαγιού νερό 

 Εκτέλεση: 1. Ρίχνουμε τα αμύγδαλα και τα πικραμύγδαλα σε νερό που βράζει και τα βράζουμε επί 2-3΄ λεπτά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο, τα ξεφλουδίζουμε και τα στραγγίζουμε καλά. 
 2. Έπειτα τα κοπανίζουμε λίγα-λίγα σε πέτρινο γουδί, πασπαλίζοντάς τα με 2-3 κουταλιές ζάχαρη, ή τα αλέθουμε σε μπλέντερ. Πρέπει να γίνουν σαν πολτός. 
 3. Στη συνέχεια, τα ανακατεύουμε με 4 φλιτζάνια ζεστό νερό και τα περνάμε από ψιλό τουλουπάνι διπλωμένο στα δυο, που το στύβουμε καλά, για να βγει όλος ο γαλακτώδης χυμός. Ανακατεύουμε τα αμύγδαλα που έμειναν μέσα στο τουλουπάνι με 3 φλυτζάνια νερό ακόμη και το περνάμε ξανά από το τουλουπάνι ή από μια βαμβακερή λευκή πετσέτα. Στύβουμε πάλι, για να βγει ο χυμός, και το προσθέτουμε το υγρό αυτό στο προηγούμενο. Μπορούμε, για καλύτερο αποτέλεσμα, να ρίξουμε τα κοπανισμένα αμύγδαλα στο νερό που θα χρησιμοποιήσουμε για τη σουμάδα και να τα βράσουμε 10΄λεπτά, προτού τα σουρώσουμε 
 4. Βάζουμε όλο το υγρό σε μία κατσαρόλα, ρίχνουμε τα υπόλοιπα φλιτζάνια νερό και τη ζάχαρη και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για 15-20΄λεπτά. Ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινο κουτάλι και ξαφρίζουμε. 
Όταν δούμε ότι το σιρόπι έδεσε τόσο, ώστε να σχηματίζει κόμπους όταν το ρίξουμε μέσα σε πιατάκι με νερό, το κατεβάζουμε από τη φωτιά (Δεν πετάμε τα αλεσμένα αμύγδαλα που μένουν. Τα χρησιμοποιούμε για άλλο γλυκό ή τα τρώμε σκέτα ή με κρέμα). 

 5. Όταν κρυώσει, βάζουμε τη σουμάδα σε στεγνά αποστειρωμένα μπουκάλια και τα κλείνουμε καλά. Αφού ανοιχτεί το μπουκάλι διατηρείται στο ψυγείο. 

Πώς σερβίρεται: 
 Η σουμάδα παλιά ήταν από τα συνηθισμένα ποτά και σερβιριζόταν ζεστή σε γυάλινο κολονάτο ποτήρι, σαν της σαμπάνιας περίπου στο μέγεθος. Αφού ανακινήσουμε το μπουκάλι της σουμάδας, βάζουμε στο ποτήρι 1-2 δάκτυλα σουμάδα (αναλογία 1 μέρος σουμάδα προς 5 μέρη νερού περίπου), το γεμίζουμε με ζεστό νερό (ή παγωμένο το καλοκαίρι) και ανακατεύουμε καλά, μέχρι να διαλυθεί. Ρίχνουμε 1-2 σταγόνες ούζο για άρωμα, πασπαλίζουμε με κανέλα και την προσφέρουμε (Κανονίστε την αναλογία σουμάδας – νερού ανάλογα με τα γούστα σας. Αν σας φανεί πολύ γλυκιά, προσθέστε λίγο νερό ακόμα). 

Καλή επιτυχία και καλές γιορτές

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Σινάπι - σιναπόσπορος - μουστάρδα





Ίσως να το είχα ξαναγράψει παλαιότερα πως η μουστάρδα ήταν μια απ τις γεύσεις που δοκίμασα όντας ακόμα νήπιο και φαντάζομαι πως με άφησαν να την δοκιμάσω για να σταματήσω να κλαίω και να τραβάω το τραπεζομάντηλο δείχνοντάς την ουρλιάζοντας .. 
Η δεύτερη «απαγορευμένη» γεύση για την ηλικία μου ήταν η κάπαρη.. Και στις δύο περιπτώσεις σταμάτησα το κλάμα, και έμεινα στήλη άλατος , απ την έκπληξη , το κάψιμο στο στόμα και στα μάτια αλλά άξιζε τον κόπο. Κατάλαβα πως αυτοί οι μεγάλοι έτρωγαν νοστιμότερα φαγητά απ αυτά που τάιζαν εμένα . 
Η μόνη που ενοχλήθηκε έντονα ήταν η γιαγιά μου και το έδειξε με έναν ακόμα καυγά με την μάνα μου που μάλλον με έβλεπε σαν κούκλα της , αφού είχαμε δεν είχαμε δεκάξι χρόνια διαφορά.. 

Κράτησα στην μνήμη μου όλες τις γεύσεις που γνώρισα τότε ακόμα και της κρέμας « βανίλιας – Γιώτη» και μου κάνει εντύπωση πως σήμερα δεν έχει ούτε το χρώμα ούτε και το έντονο άρωμα που είχε τότε . Σχεδόν πάντα οι παιδικές μου αναμνήσεις έχουν να κάνουν με το φαί και είμαι σίγουρη πως και των υπολοίπων η μνήμη από μένα , έχει να κάνει με τα τραγελαφικά προβλήματα που τους δημιουργούσα με τις γευστικές μου αναζητήσεις και κατορθώματα , κινδυνεύοντας αρκετές φορές να πάθω δηλητηρίαση έτσι όπως δοκίμαζα ό,τι μου «γυάλιζε» στο μάτι . 

Την συγκεκριμένη μουστάρδα ( με τα σποράκια του σιναπιού να διακρίνονται ) την έφτιαξα όταν είδα την τιμή της στο σούπερ μάρκετ ..Το θεώρησα γελοίο να πληρώσω τόσα λεφτά γιατί είχε μέσα συστατικά που μπορούσα να τα προσθέσω κι εγώ μέσα, όπως διάφορα βότανα, μυριστικά και άλλα κι ακόμα πιο γελοίο γιατί ήταν μια γνωστή εισαγόμενη μάρκα από χώρα που φημίζεται για την μουστάρδα της .. 
Έτσι έφτιαξα τις δικές  μου , με βαλσαμικό ξύδι σύκου (δικό μου ) με πολτό ψημένων φρούτων , με πετιμέζι από σταφύλια και με τον δικό μου κουρκουμά..


Κουρκουμάς ακατέργαστος ακόμα..


Είναι η μουστάρδα που όλοι γνωρίζετε πως γίνεται αλλά γράφω την συνταγή της για να υπάρχει στο blog μου.. Δεν έχει αναλογίες ..Με ένα φλιτζάνι του τσαγιού σιναπόσπορο φτιάχνεις περίπου ένα βαζάκι μαρμελάδας του εμπορίου.. Ο μαύρος σιναπόσπορος είναι για πιο καυτερή μουστάρδα .Εγώ έβαλα μισό και λίγο παραπάνω μαύρο και σχεδόν μισό άσπρο.. 



Μουλιάζουμε για δυό μέρες τα σποράκια μέσα σε υγρό από νερό και ξύδι σε ίσες ποσότητες . 
Μετά τα χτυπάμε στο μούλτι και από εκεί και πέρα αρχίζει το μαγευτικό ταξίδι ( τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ ) 
Γιατί είναι μαγεία να δοκιμάζεις , να προσθέτεις να ξαναδοκιμάζεις να φαντάζεσαι τι γεύση και άρωμα θα έχει αν βάλεις το τάδε ή το δείνα υλικό.. 



Η βάση της όμως είναι σινάπι , αλάτι, κουρκουμάς (όχι απαραίτητα) και γλυκαντικό - ζάχαρη ή μέλι - και την αραιώνουμε με ξύδι λευκό και με νερό ( χωρίς λάδι) . 
Την αφήνουμε μια μέρα έξω απ το ψυγείο για να βγουν όλα τα αρώματά της και μετά την βάζουμε στα βαζάκια της .. 



Πόσο κρατάει στο ψυγείο δεν πρόλαβα ποτέ να το διαπιστώσω …μου τελειώνει γρήγορα..



Σ.Σ. Θα πρέπει να προσέξουμε , όταν την δουλεύουμε στο μούλτι να ανοίγουμε με προσοχή το καπάκι γιατί αλλιώς θα μας κάψει τα μάτια .. 
Αυτά ….