Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Πίτσα




Όταν ζυμώνετε ψωμί βάλετε λίγο αλεύρι παραπάνω, και με το επιπλέον ζυμάρι φτιάξετε βάσεις πίτσας που θα τις καταψύξετε ή σκέτες ή ντυμένες* ( * στην γλώσσα των πιτσαδόρων πρόσθεση των υπόλοιπων υλικών - στόλισμα  ) . Αλλά και ψωμί να μη φτιάχνετε  αν σας περισσεύει ελάχιστος χρόνος φτιάξτε τις έτσι σαν διασκέδαση .. 



Το ζυμάρι τους φουσκώνει μέχρι να βγάλετε και να κόψετε τα αλλαντικά και τα τυριά απ το ψυγείο , και σαφώς τρεις δικές σας πίτσες θα σας κοστίσουν περίπου όσο μια της πιτσαρίας… χωρίς το ρεύμα 
.. Τις προάλλες έφτιαξα μια τέτοια ζύμη με περίπου μισό κιλό αλεύρι τσουρεκιού – περίσσευμα- και πρόσθεσα και μια δυο χούφτες καλαμποκίσιο ..
2 φακελάκια ξηρή μαγιά  
1 ½ φλιτζάνι τσαγιού χλιαρό νερό . 
 Λίγη ζάχαρη πάνω στην μαγιά που την βοηθάει , 
λάδι , και αλάτι (να μην έρθει σε επαφή με την μαγιά το αλάτι ) 

Μέχρι να πιώ έναν καφέ , ή να φτιάξω την σάλτσα - που μου παίρνει μισό λεπτό – ή να κόψω τα αλλαντικά και τα τυριά ( αν πρόκειται να ψήσετε την πίτσα αυτή τη στιγμή ) αυτό έχει φουσκώσει 



..Άνοιξα τις πίτσες φροντίζοντας να αφήσω γύρω ένα περιθώριο που θα συγκρατεί τα υλικά και τις έβαλα στην κατάψυξη .. 

Για την σάλτσα δεν υπερβάλω ..πράγματι είναι απλή 
 Μια - δυο κουταλιές πολτό ντομάτας σε μια κούπα τσαγιού με λίγο νερό για να αραιώσει, λίγο αλάτι, πιπέρι , λάδι και ρίγανη, ίσως και μια πρέζα ζάχαρη και είναι έτοιμη για άπλωμα στην πίτσα που δεν πρέπει να βγαίνει απ το περιθώριο.  



Στο "ντύσιμο"  ελάχιστο τυρί  πάνω απ την σάλτσα και μετά τα μανιτάρια   αν σας αρέσουν . 
Πάλι λίγο τυρί ( το τυρί παίζει τον ρόλο του συγκολλητή των υλικών ) και μετά ζαμπόν και ότι άλλο αλλαντικό θέλετε εκτός μπέικον , που το βάζουμε στο τέλος πριν την πιπεριά πάλι με τυρί .. Συνολικά το τυρί που βάζω σε μια πίτσα άντε να είναι ένα φλιτζάνι του τσαγιού . 

Δεν πιστεύω να σας φάνηκε περίεργη η σάλτσα που δεν την βράζω .. 
Αν συνηθίζετε να αγοράζετε πίτσες  έχετε φάει την ίδια χωρίς να το ξέρετε.. 

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 300 βαθμούς 10 λεπτά ακριβώς .. δεν ξέρω όμως τι φούρνο έχετε εσείς ..οπότε να την προσέχετε . Επίσης δεν την βάζω σε ταψί .. απευθείας στην σχάρα πάνω σε αντικολλητικό χαρτί

Αυτάαααααα....

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Ουζομεζέδες , πάστες και καλοκαιρινά φαγητά




Και όταν λέω πάστες μην πάει ο νους σου στο κακό , εννοώ αυτές τις νοστιμότατες πάστες από ελιά, χαβιάρι , ( που δεν είναι χαβιάρι , ούτε καν μπρικ αλλά ταραμάς ) αντζουγόπαστα , αυτά που τα βρίσκουμε σε σωληνάρια και στολίζουμε τα κρακεράκια μας αυτές τις όμορφες μπουκιές που συνοδεύουν το ούζο μας , το τσίπουρο …και ας μην συνεχίσω με τα ποτά γιατί είμαι εκλεκτική αλλά όχι προκλητική..

 Η αφορμή για τους μεζέδες που στρώθηκα να φτιάξω ήταν ένας καλός φίλος που με ρώτησε πως φτιάχνουμε τους βολβούς ..
Είδος άγνωστο και αδιάφορο για μένα , αλλά έτσι που το περιέγραψε , και κυρίως  που το πασπάλισε με αναμνήσεις μ έβαλε σε πειρασμό,  τέτοιον που ξαμολήθηκα να ψάξω να βρω βολβούς ..και βρήκα .. και τους έφτιαξα ..



Δύσκολο δεν θα έλεγα πως είναι για κανέναν , αλλά όχι για μένα . κι αυτό γιατί δεν γνώριζα πόσο έπρεπε να τους καθαρίσω γιατί όσο και να έβγαζα το πάνω περίβλημα το από κάτω πάλι σκληρό ήταν.
Ευτυχώς που σταμάτησα  και  δεν τους πέταξα όλους , ψάχνοντας να βρώ το τρυφερό τους μέρος. Θα θυμάμαι του χρόνου να βγάλω μόνο το εξωτερικό φλούδι..όπως ακριβώς τα κρεμμύδια .
Θέλουν ολιγόλεπτο βράσιμο , αλλά αρκετές φορές και άλλαγμα νερού την κάθε φορά.



Εδώ θα κάνω μια παρένθεση για να πω πως τα «κρεμμυδάκια» αυτά είναι οι βολβοί του φυτού Muscari .



Ε αυτά τα όμορφα μπλε λουλουδάκια όταν είμαστε μικρές οι δικοί μας δεν μας άφηναν να τα πιάνουμε στα χέρια μας γιατί θα βγάζαμε φούσκες .. Τα έλεγαν μάλιστα και ψώρες ..
Αυτά θυμόμουν και τους βολβούς αντί για δυο –τρεις , τους απόβρασα καμιά δεκαριά φορές από δύο λεπτά ..
Η αλήθεια είναι πως οι ειδικοί συμβουλεύουν ότι δεν πρέπει να τρώγονται .
Μια άλλη αλήθεια είναι
πως όπως κι εμείς , στην Ιταλία ένα είδος μούσκαρι το Lampagioni, με έντονη πικρή γεύση, χρησιμοποιείται στην ιταλική κουζίνα,
 η τρίτη αλήθεια
ότι υπάρχουν σαράντα είδη μούσκαρι και κάποια μπορεί να μην τρώγονται ,
και τέταρτη αλήθεια
 ότι οι ειδικοί μας συμβουλεύουν και να μην καπνίζουμε..

 Ως τόσο για να κλείσω την παρένθεση πρέπει να προσέχουμε ..Αν δεν γνωρίζουμε κάτι ας μην το ακουμπάμε..πόσο μάλλον να επιχειρήσουμε να το φάμε. Τέλος με τους βολβούς .. Πως έγιναν αφού τους έβαλα για ένα διάστημα στο ξύδι με λίγο αλάτι? ?? Τέλειοι , παράξενοι, θαυμάσιοι και πικροί.. Όμως θεϊκά πικροί .. Όπως ο πρωινός καφές μας ..




Μετά περάσαμε στις πάστες που τις έφτιαξα έχοντας μπούσουλα την γεύση απ αυτές του εμπορίου .. Αν μη τι άλλο , οι δικές μου , ξέρω τι έχουν μέσα..
Προς το παρόν έφτιαξα μια με ταραμά και μία με ελιές .. στην συνέχεια θα φτιάξω και με άλλα υλικά..






Ένα απ τα ανοιξιάτικα – καλοκαιρινά φαγητά είναι το Μυτιληνιό σφουγγάτο και λέω ανοιξιάτικο γιατί τώρα είναι στις δόξες του ο μάραθος.. Κι αυτό μεζές ..τουλάχιστον στα καφενεία της Μυτιλήνης ..



Σφουγγάτο  ( η συνταγή εδώ ) και γκιουζλεμέδες (gozleme ..) στην Τουρκία είναι φαγητό του δρόμου και τους συνοδεύουν με αριάνι ή τσάϊ.. Εμείς με ούζο ή τσίπουρο …κι εγώ… κλασικά.. με κόκα κόλα ..

Αυτοί που έφτιαξα σήμερα δεν έχουν τυρί και αυγό όπως συνηθίζεται.. έχουν μόνο κρεμμύδι φρέσκο και ξερό , πατάτα βραστή λιωμένη, μπόλικο μάραθο, και αρκετό κόκκινο πιπέρι …μέσα έξω.. αν καίνε?? Φτάρνισμα σε πιάνει…





Το κυριότερο στους γκιουζλεμέδες είναι το φύλλο..
(το δικό μου το άνοιξα  με το χέρι χωρίς πλάστη)  Θυμάμαι την γιαγιά μου όταν συζητούσαν με τις Μικρασιάτισσες φιλενάδες της, έλεγαν πως το φύλλο πρέπει να φεγγίζει ..τόσο λεπτό δηλαδή .. transparent το έλεγε η γιαγιά μου που μας είχε τρελάνει στο γαλλικό,
ενώ σε ένα λεπτό μπορεί να την άκουγες  να λέει :
- Ελίτσαααααα ..έλα ..το φαγητό είναι hazır !!!! η καλή μου η γιαγιά….

Και μια συμβουλή δώρο
Μπορούμε να καταψύξουμε μάραθο τώρα που είναι η εποχή του όπως ακριβώς τον μαϊντανό ..

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Κρέπες




Οι γλυκές κρέπες που μου έφτιαχνε η γιαγιά μου και τις γέμιζε με βύσσινο γλυκό ήταν περιέργως γλυκό της μαθητικής εκδρομής . 
Και λέω περιέργως γιατί δεν βολεύει να κουβαλάει ένα παιδί κρέπες με βύσσινο ..
ούτε μπορεί να χειριστεί το τρατάρισμα στους συμμαθητές του. 
Αν και οι συμμαθητές μου ούτε από ευγένεια δεν δοκίμασαν ποτέ αφού με μια γκριμάτσα αηδίας με πρόσβαλαν κατάμουτρα νομίζοντας πως τους πρόσφερα ομελέτα με γλυκό του κουταλιού. 
Εγώ ντρεπόμουν,  παρατούσα τις κρέπες , και όταν γύριζα στο σπίτι το βράδυ τα έβαζα με την γιαγιά μου, και μετά τις απολάμβανα με την ησυχία μου..

Όπως και να χει για μένα κρέπα θα πεί εκδρομή στην Κράτηγο , θα πεί πεταλίδες στα βράχια , και μπουκέτα από μωβ αμάραντους ..…………………………………………………………………………………………………………

Η μαστοριά στην κρέπα είναι να σου γίνει λεπτή και μεταξένια .. 
Και η μαστοριά δεν είναι θείο χάρισμα ούτε χρειάζεται εμπειρία …απλά ο χυλός που θα κάνουμε να είναι όσο γίνεται αραιός .. 

Συνήθως η δόση όπως λένε , βγάζει οκτώ με δέκα κρέπες σε μέγεθος πιάτο φαγητού . 
Με πιο αραιό μείγμα έβγαλα σχεδόν τις διπλές σε αριθμό. 



Τα υλικά 
 Ένα φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσης κοσκινισμένο, 
 1 κούπα και μισή κούπα γάλα
2 αυγά 
 ένα κουταλάκι ζάχαρη 
 μια πρέζα αλάτι 
 λάδι για το μείγμα ( όσο περίπου βάζουμε στην σαλάτα μας ) 
και λάδι για το τηγάνι . 

Πάντα αφήνουμε το μείγμα στο ψυγείο από 20 λεπτά ή ως την άλλη μέρα.. 
Το βάζω σε ένα μεγάλο σέηκερ , ( ή μπουκάλι ) και για να μην πιάνει τόπο αλλά και για να μπορώ να το ανακατέψω για να κάνει τις μικρές φουσκίτσες που  θα την κάνουν να μοιάζει  με μεταξένια δαντέλα.. 


Πάντα στο βαρύ μαντεμένιο μου τηγάνι  ένα λεπτό απ την μια μεριά και μισό απ την άλλη..


 Το μέτρο για το δικό μου το τηγάνι είναι ένα μισογεμάτο ( ¾ ) φλιτζανάκι του καφέ. 
 Και στο τηγάνι αλλά και μέσα στο μείγμα το λάδι είναι σπορέλαιο. 
Το αραιώνουμε όσο χρειαστεί με γάλα.. 



 Μόλις κρυώσουν θα τις βάλω στην κατάψυξη για αργότερα..


Γλυκά, με τηγανιτή ζύμη ( Κράπφεν και άλλα )




Ντόνατς, κράπφεν , λουκουμάς , παρά τις μικροδιαφορές τους και τον τόπο προέλευσής τους , δεν είναι τίποτα άλλο από τηγανισμένη ζύμη μαγιάς , σκέτη, ή με προσθήκη γάλακτος και αυγών.. 

Ο δικός μας «λουκουμάς» - της παραλίας – μάλλον είναι μια παραλλαγή των παραπάνω και ιδίως με τα ντόνατς , αφού καμιά σχέση δεν έχει με τους γνωστούς ζουμερούς απ το σιρόπι λουκουμάδες γλυκό πασίγνωστο στα βαλκάνια . 

Αυτό που χαρακτηρίζει αυτές τις τηγανιτές ζύμες είναι η τρύπα στην μέση των ντόνατς και του «λουκουμά» και η γέμιση από κρέμα ή μαρμελάδα στα κράπφεν.. 
Η επικάλυψη με γλάσο ζάχαρης στα ντόνατς , 
η χοντρή ζάχαρη στους «λουκουμάδες» 
και η άχνη στα κράπφεν .. 

Πάντα ήθελα φτιάξω κράπφεν και κάθε φορά που πήγαινα στο μαγαζί τα τσάκιζα βλέποντάς τα πάνω στο μπάρ επιλέγοντας αυτά με την κρέμα σαμπάνιας αφού τα άλλα είχαν γέμιση μερέντας το μισητό υποκατάστατο σοκολάτας , όπως μισητά είναι όλα τα υποκατάστατα για μένα .. 
Προμηθεύτηκα τα υλικά και τα καμάρωνα χωρίς να τολμώ να ξεκινήσω από φόβο πως δεν θα τα καταφέρω.. Η φοβία μου έφυγε ξαφνικά με το γνωστό : Ε ! και ?? που δυστυχώς μου έρχεται πολύ αργά και αφού έχω χτυπηθεί κάτω σαν χταπόδι για πράγματα χωρίς ουσία . Και έχω παρατηρήσει ότι τέτοιου είδους φοβίες εξαφανίζονται πάντα μεσονύκτιες ώρες .. Φτιάχνω κράπφεν λοιπόν ώρα 2 π.μ. 

Υλικά 400 γρ. γάλα 
 40 γρ. μαγιά 
 50 μλ λάδι 
 1 κουτ. Σούπας ζαχαρη 
 μια πρέζα αλάτι , 
2 αυγά, 700 γρ. ( και κάτι παραπάνω ) αλεύρι σκληρό . 

 Εκτέλεση 
Βάζουμε την μαγιά ( εγώ έβαλα τρία φακελλάκια ) μεσα στο χλιαρό γάλα μαζί με την ζάχαρη και την ανακατεύουμε ρίχνοντας λίγο αλεύρι για να γίνει ένας αραιός χυλός . 
Χτυπάμε να διαλυθούν οι σβόλοι και ρίχνουμε το λάδι και λίγο αλεύρι ανακατεύοντας συνεχώς .. Ρίχνουμε το αλάτι και τα αυγά χτυπημένα και όταν ενωθούν όλα προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι ανακατεύοντας το μείγμα με κουτάλι και το αφήνουμε να φουσκώσει 
Εμένα μου φούσκωσε αμέσως και νομίζω πως αιτία ήταν η περισσότερη μαγιά που έβαλα φοβούμενη ότι ήταν πολυκαιρισμένη και άρα αδύνατη .. 

Όταν φουσκώσει την ρίχνουμε σε αλευρωμένη επιφάνεια ..πρέπει να είναι αφράτη και να κολλάει στα χέρια .. 
Βουτάμε τις παλάμες μας σε αλεύρι και διπλώνουμε απαλά το ζυμάρι ξανά και ξανά. ( δεν ζυμώνουμε με τις γροθιές μας ) 
Όταν πάψει να κολλάει , σχετικά , το ανοίγουμε σε φύλλο χοντρό περίπου ένα δάχτυλο και το κόβουμε με ένα ποτήρι στο μέγεθος που μας αρέσει .. ( πάντα με την βοήθεια  του αλευριού ) 

Τα σκεπάζουμε με πετσέτα να φουσκώσουν και τα τηγανίζουμε ελάχιστα σε καυτό σπορέλαιο . 
Τα βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί και τα γεμίζουμε με μαρμελάδα απ το πλάι .. 



( Τα γέμισα με πιστολάκι μπισκότων ) και μετά , ή τους ρίχνουμε άχνη με ένα σουρωτήρι ή τα πασπαλίζουμε σε κλειστή σακούλα με άχνη ( όπως αλευρώνουμε τα κεφτεδάκια ) και μετά τα τινάζουμε και τα τοποθετούμε σε δίσκο που σκεπάζεται ( Τουρτιέρα ? )


Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Αχλάδια με σοκολάτα




Τόσο απλά που δεν χρειάζεται  συνταγή ..
Δροσερά  μαζί με παγωτό 
αλλά και σκέτα ..έτσι για να ανοίγεις το ψυγείο το απόγευμα και να υπάρχει μέσα κάτι  σοκολατένιο..

Α !!  και νηστίσιμα αφού η κουβερτούρα έχει μέσα λίγη φυτική κρέμα..



Με φόντο  οινοπνεύματα και λικέρ που τους ταιριάζουν..






Και μια κουταλιά μελωμένη και μυρωδάτη ..

Και επειδή  μου ζητήσατε την συνταγή και σας την έδωσα απ το f/b την αντιγράφω κι εδώ.. 

Ελιά Μαϊστρα Σιγά την συνταγή βρε Μελιλοτίτα !! 
Βράζεις τα αχλάδια ( χωρίς να τα λιώσεις ) σε ένα σιρόπι ελάχιστα πιο πυκνό απ της κομπόστας , βάζοντας μέσα ότι μυρωδικό θέλεις μετά τα βάζεις στο ψυγείο ( εκτός σιροπίου  ) για να κρυώσουν , αλλά και να στεγνώσουν όσο γίνεται και μετά τα βουτάς σε λιωμένη κουβερτούρα ( με προσοχή μην τα ταλαιπωρήσεις ή σου σπάσει το κοτσάνι ) στην οποία βάζεις λίγη κρέμα γάλακτος ( οσο πιο πολύ κρέμα βάλεις τόσο πιο μαλακή θα γίνει η επικάλυψη ) 
Αν δεν βάλεις καθόλου θα έχεις το αποτέλεσμα που ήθελα εγώ .. να τα δαγκώνεις και να κάνουν κρατς ..αλλά δεν τα κατάφερα .. Α ! Την ώρα που βράζουν τα αχλάδια να τα σκεπάσεις με ένα αντικολλητικό χαρτί και μετα με το καπάκι για να κρατήσουν το χρώμα τους και την κουβερτούρα να την λιώσεις σε μικρό και στενό σκεύος για να μη σε δυσκολέψουν στην βούτα ... Νταξ ???????????

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Μέρα μακαρονιών



Σαν παγκόσμια γιορτή  μου ακούγεται ο τίτλος  αλλά  ναι,
σήμερα ήταν η μέρα  των μακαρονιών 
πρώτον γιατί βαριόμουνα να πάω στο σούπερ μάρκετ
δεύτερον γιατί έβρεχε  ενώ κανονικά θα έπρεπε να έχει έναν λαμπερό ήλιο  ώστε να κάνεις κέφι να βγεις έξω 
και τρίτον γιατί είναι η εποχή να κάνω την αγαπημένη μου πράσινη μακαρονάδα  με τσουκνίδες
( άντε πάλι οι συνειρμοί , πράσινη μακαρονάδα -  πράσινη ανάπτυξη...)



Κανονικά, η ποσότητα του αλευριού που έβαλα ήθελε ακόμα ένα αυγό.. καμιά διαφορά όμως ..



Το ανακάτεμα  το λές και παιχνίδι ή εγώ το βλέπω έτσι??










 Τα τελευταία μανιτάρια της παραγωγής  του μπαλκονιού έπρεπε  να μαζευτούν και να μαγειρευτούν
Ευκαιρία λοιπόν να κάνουμε  με την ζύμη που περίσσεψε, ακόμα έναν συνδυασμό  με μακαρόνια - μανιτάρια σε ραβιόλια .


Τα υλικά για την γέμιση ( περασμένα απ το τηγάνι και βρασμένα ελαφρα σε ό,τι ζωμό προτιμάτε ) 

μανιτάρια
κρεμμύδι
σκόρδο
δεντρολίβανο - μαϊντανός
ξύσμα λεμονιού
και τυρί κρέμα











Όλα τους  αυτή τη στιγμή  βρίσκονται σε σακουλάκια και μέσα στην κατάψυξη
κι εγώ σε νιρβάνα ...πως κάτι έκανα....

Το μόνο που με κούρασε  ήταν πως σε κάθε αλλαγή συνταγής απ τα άσπρα μακαρόνια  στα πράσινα κι απ τα πράσινα στα ραβιόλια έπρεπε  να πλένω τα κουζινικά  
- γιατί αλλιώς δεν θα  τα χωρούσε ο νεροχύτης και εμένα δεν θα με χωρούσε η κουζίνα -   , 
με αποτέλεσμα  να ξεχάσω  να φωτογραφίσω  τα τσουκνιδομακάρονα ...ευτυχώς τα είχα φωτογραφίσει παλιότερα ..









Πάντα  τυλιγμένα σε φωλιές  για την κατάψυξη 



Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Παλαιοκηπιανή χορτόπιτα





Παλαιόκηπε με τις όμορφες γεύσεις σου και τους άξιους εργατικούς σου ανθρώπους. μα κυρίως δόξα και τιμή σε κείνες τις καλονοικυράδες που ξεψαχνίζουν κάθε ψήγμα παράδοσης δίνοντας σε μικρούς και μεγάλους της δυνατότητα να γεύονται σε καθημερινή βάση τα λαχταριστά τους εδέσματα χωρίς να αποκαλύπτουν τα μικρά μεγάλα μυστικά τους. 

Η γνωριμία μας με την κυρία Μαρία Καμάτσου μας έκανε να χαθούμε στη γλύκα της φιλοξενίας της και φυσικά υποκλιθήκαμε στην αεικίνητη δράση της εντός κουζίνας μιας και τα αποθέματα ταλέντου της δεν εξαντλούνται στα απλά και καθημερινά. 
Γλυκά και φαγητά απόρροια της γευστικής παράδοσης του τόπου που γεννήθηκε και μεγάλωσε μεταξύ των οποίων και η πιο νόστιμη και μυρωδάτη χορτοτυρόπιτα που φάγαμε ποτέ. Για πάμε να την φτιάξουμε... 

 ΥΛΙΚΑ: 1 κιλό σπανάκι 
1 πράσο 
ραδίκια, ζαχοί, αντώνηδες, καυκαλήθρες και ότι άλλο σε χορταρικό διαθέτετε 
ψιλοκομμένος μάραθος και άνιθος 
φρέσκα κρεμμυδάκια 
1 κρεμμύδι ξερό τριμμένο 
ελάχιστο αλάτι. πιπέρι 
τριμμένη φέτα ή γραβιέρα και λίγη μυζήθρα 
μισή κούπα ελαιόλαδο 
3 με 4 αυγά 
μία κουταλιά σούπας αλεύρι 

 ΓΙΑ ΤΟ ΦΥΛΛΟ: 
1 ποτήρι χλιαρό νερό 
3/4 ποτηριού ελαιόλαδο 
λίγο ξύδι 
ελάχιστο αλάτι 
αλεύρι όσο σηκώσει 

 ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα χόρτα. Κατόπιν τα ζεματίζουμε εκτός από τ σπανάκι που το ζεματίζουμε μόνο του για περίπου 5 λεπτά. 
Τα υπόλοιπα τα βράζουμε σε νεράκι για κανά μισάωρο. 
Σωτάρουμε το ξερό κρεμμύδι στο ελαιόλαδο και κατόπιν ρίχνουμε τα χόρτα μαζί με το κρεμμυδάκια και τα γυρίζουμε αρκετές φορές. 
Μέσα σε μία λεκανίτσα διαλύουμε το αλεύρι μέσα σε νεράκι και ρίχνουμε τα αυγά. 
Τα χτυπάμε λίγο και κατόπιν προσθέτουμε το τυρί. Ρίχνουμε το μείγμα στα χόρτα και ανακατεύουμε να δέσουν καλά. 
Η γέμιση της πίτας μας είναι έτοιμη. 

Σειρά έχει η διαδικασία για το φύλλο. 
Ανακατεύουμε τα υλικά μας και ζυμώνουμε. Κατόπιν αφού αφήσουμε λίγο τη ζύμη να ξεκουραστεί ανοίγουμε 2 φύλλα και στρώνουμε το ένα σε λαδωμένο ταψί. 
Ρίχνουμε τη γέμιση και στρώνουμε το άλλο φύλλο από πάνω. 
Χαράσσουμε την πίτα μας και τη βάζουμε για ψήσιμο αρχικά στους 200 και κατόπιν στους 180 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά. 



Καλή σας όρεξη!!

lesvoskitchen.gr