Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Αλμυρή και πικάντικη μαρμελάδα





Δεύτερη συνταγή - μετά τα φραγκόσυκα- chutney . 
Εγώ βέβαια το λέω αλμυρή – όχι και τόσο – πικάντικη , μαρμέλαδα. 
Αυτή τη φορά από καυτερές πιπεριές τις οποίες δεν ξέρω πια τι να τις κάνω . Υποψιάζομαι , πως η μεγάλη τους παραγωγή είναι για να μ ευχαριστήσουν επειδή για χάρη τους έκοψα ένα δενδράκι γκότζι μπέρυ στου οποίου την γλάστρα είχαν φυτρώσει και προτίμησα να κρατήσω αυτές τις υπέροχες κυρίες χαμπανέρο. 
Περίπου 2 κιλά πιπεριές μόνο από δύο ρίζες , δεν τις λες και λίγες . 
 Σήμερα πάλι μάζεψα αρκετές για να μεγαλώσουν οι υπόλοιπες , και ειλικρινά στεναχωριέμαι που κανένας κοντινός μου στην περιοχή δεν τις τρώει, και το να τις στείλω σε φίλους με ταχυδρομείο δεν είναι εύκολο γιατί είναι ευαίσθητες..Έστειλα κάποτε σε φίλη μερικές για σπόρο εντός της Αθήνας και στον δρόμο σάπισαν. 

Οπότε , ανασκουμπώθηκα πάλι , και είπα κάτι να κάνω μ αυτές . Έχω κάνει μέχρι τώρα τουρσί , ταμπάσκο, πολτό , σειρά λοιπόν έχει η μαρμελάδα η οποία τρώγεται με αλμυρά μαλακά τυριά , κρακεράκια και γλυκό κρασί . Στο κρασί δεν είμαι ειδική αλλά εμένα αυτό μου αρέσει . 
Επίσης συνοδεύει καταπληκτικά και το λευκό ρύζι στα εξωτικά σας φαγητά , αυτά με τις γαριδούλες στα κάρβουνα . 



Τα υλικά της μαρμελάδας είναι 
1 και μισή κούπα τσαγιού ντομάτα κομμένη σε καρεδάκια , και 
1 κούπα πολτός ντομάτας, ( όλες μαζί περίπου μισό κιλό ντομάτες )
2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο , 
ένα κομμάτι 10 εκατοστών πιπερόριζας 
 1/4 κούπας λευκό ξύδι 
5 πιπεριές καυτερές  ( ή περισσότερες αν πρόκειται να βάλετε τσίλι  ή τις  γνωστές κόκκινες μακριές που δεν καίνε πολύ ) 
 λίγο αλάτι και 
1 κούπα ζάχαρη . 

Τα υλικά τα αυξομειώνουμε σύμφωνα με το δικό μας γούστο. Πχ. Εγώ έβαλα περισσότερη ζάχαρη και ξύδι. 
Στο μούλτι όπου θα κάνουμε τον πολτό με μέρος απ τις ντομάτες βάζουμε και την πιπερόριζα και το σκόρδο. 
Μετά ανακατεύουμε όλα τα υλικά σε μια κατσαρολίτσα μαζί με τα καρεδάκια της υπόλοιπης ντομάτας και βράζουμε .. 
Προς το τέλος του βρασμού ανακατεύουμε συνέχεια για να μην κολλήσει η μαρμελάδα μέχρι να πήξει και να γυαλίσει.



Αν νομίζουμε πως δεν είναι εντάξει γιατί πιθανώς να έχουν μείνει μεγαλύτερα κομμάτια ντομάτας απ ότι πρέπει την αφήνουμε μια νύχτα και την επόμενη την ξαναβράζουμε λίγο για να φύγουν τα υγρά που έβγαλε. 
Την βάζουμε σε αποστειρωμένο βάζο και την φυλάμε στο ψυγείο. 

 Και μερικές συμβουλές για τις καυτερές πιπεριές αν και έχουμε πεί κι άλλη φορά για τα μέτρα που πρέπει να παίρνουμε όταν τις μαγειρεύουμε : Δουλεύετε πάντα με γάντια από καουτσούκ γιατί αν έχετε έστω και μια πληγή στα χέρια σας ο πόνος θα είναι αφόρητος. 

Αν ξαφνικά αποφασίσετε να μαγειρέψετε πιάτα, με πολύ καυτερές πιπεριές σιγουρευτείτε ότι ακολουθείτε τους κανόνες ασφαλείας: 
σε καμία περίπτωση μην αγγίζετε το στόμα ή τα μάτια σας, αλλιώς μπορείτε να πάθετε  σοβαρό βλεννώδη έγκαυμα. 

Αν φάτε ένα πιάτο με τέτοιου είδους πιπεριές και καταλάβετε πως δεν αντέχετε  το κάψιμο , το νερό δεν θα σας κάνει τίποτα . 
Πιέστε γάλα , που εχει την ιδιότητα να εξουδετερώνει πολύ καλά τη δράση της καψαϊκίνης. 

Αν δεν έχετε γάλα , τότε για να σβήσετε τη φωτιά απ το στόμα σας, μπορείτε να πιείτε ζεστό νερό με ζάχαρη ή, σε ακραίες περιπτώσεις, να πιείτε μια κουταλιά φυτικό έλαιο. 

 Ίσως να μην το γνωρίζουν όλοι , αλλά έχει αποδειχθεί ότι τα πικάντικα πιάτα μπορούν ακόμη και να είναι χρήσιμα: αυξάνουν την ανοσία και επίσης αυξάνουν το επίπεδο των ορμονών των ενδορφινών, αυξάνοντας έτσι τη διάθεση και τη γενική ζωτικότητα. 

Παρόλα αυτά, είναι καλύτερο να μην πειραματιστείτε με τέτοια πιάτα για άτομα που έχουν προβλήματα με το γαστρεντερικό σωλήνα, καθώς και για έγκυες και θηλάζουσες μητέρες. Οι αντενδείξεις πρέπει να λαμβάνονται καλύτερα υπόψη και να μην κινδυνεύουν, καθώς οι συνέπειες μιας τέτοιας πράξης μπορεί να είναι δυσάρεστες .

Υ.Γ Ελπίζω να μην ασχοληθώ άλλο με πιπεριές γιατί στέρεψε το μυαλό μου από συνταγές  και το να φτιάχνεις μια συνταγή  μια και δυο φορές δεν έχει γούστο. Τις υπόλοιπες που θα μαζέψω , προβλέπω να τις χώνω όπως είναι στην κατάψυξη. 

Οι γλυκούλες μου !!Είναι σαν να μου λένε : the game is loading......

Δεν υπάρχουν σχόλια: