Λακέρδα ξανά..

Είπαμε να τελειώνουν σιγά σιγά οι εποχιακές παρασκευές στην κουζίνα , αλλά όσο και να θέλει να αγιάσει ο παπάς δεν τον αφήνουν οι ...διάφοροι.. Έτσι κι εμένα , μ έχει πάρει είδηση ο ψαράς και πάντα κάτι μου έχει  φυλάξει απ τα αγαπημένα μου.
Αυτή την φορά σταφύλια  για πετιμέζι πήγα να αγοράσω , με ψάρια για λακέρδα γύρισα . Πήρα απόφαση πως πετιμέζι θα φτιάξω πια του χρόνου.. 
Εφέτος είναι η τρίτη φορά που φτιάχνω . Το πρόβλημα  είναι πως  ενώ εγώ τρώω συνέχεια λακέρδα  οι άλλοι όχι - αφού τρώνε όσπρια  μια φορά  στις τόσες - , και επειδή δεν την φτιάχνω πολλή αλμυρή φυσικό είναι η κατανάλωσή της να έχει ημερομηνία λήξης  και να διστάζω να  χαρίσω στους φίλους μου γνωρίζοντας πως θα φάνε ένα δυο κομμάτια και την υπόλοιπη θα την ξεχάσουν μέσα στο ψυγείο μέχρι να την πετάξουν. Την λύση μου την έδωσε ο φίλος μου ο Γιώργος απ την Μυτιλήνη που συχνά συζητάμε  τέτοια θέματα. 
Οπότε , αυτό το καλοκαίρι δεν φτάνει που έφτιαξα τις λακέρδες μου με νέους τρόπους - κυρίως δεν εμπιστεύτηκα το κόψιμο του ψαριού στον ψαρά, και εκτός από φιλέτα έφτιαξα  και φέτες - αλλά έβαλα μικρές ποσότητες , (περίπου  3-4 τεμάχια )  σε συσκευασίες οι οποίες αποθηκεύτηκαν στην κατάψυξη. 

Όσο για το φιλετάρισμα και την έλλειψη κατάλληλων μαχαιριών πάλι η κατάψυξη με βοήθησε . Βάζοντας το ψάρι για λίγο μέσα ( να μην πετρώσει ) έκανα φιλέτα όχι μόνο τέλεια , αλλά και με συνηθισμένο μαχαίρι . 

- Βάγια να μην ξεχάσεις να βάλεις μου είπε ο Γιώργος .. και έβαλα , ξερή για να μην πικρίσει το ψάρι, αφού την ζεμάτισα για ένα δυο λεπτά για να βγάλει τα αρώματα της .

Η λακέρδα , θέλει παρέα .. Θέλει ούζο  καθώς και άλλα συμπαρομαρτούντα ..
Αυτό είναι το δύσκολο σημείο της παρέας μου, που ακούει παστά και σταυροκοπιέται τρομαγμένη .. κι εγώ που ακούω ούζο ή τσίπουρο και το βάζω στα πόδια..

Υ.Γ. Το κόλπο της συσκευασίας σε σακουλάκια ζιπ  σώζει και τα τάπερ που όλο αγοράζεις και ποτέ δεν έχεις  όταν τα χρειάζεσαι ..
(ξέρουν οι δόλιες μάννες ) 

Σπιτικά και .... όσο να 'ναι ...φτηνά ( σολομός )

Παστώνεται ο σολομός ? 
Η απάντηση είναι ρητή .. Ναι.. Και όχι μόνο παστώνεται αλλά 
γίνεται και  ένα ωραιότατο γκουρμέ (για τους θαυμαστές της λέξης.. μην πώ καμιά κουβέντα ) 
γίνεται λοιπόν ένα ωραιότατο υλικό 
 για τα καναπεδάκια σας , 
για την μους σας, 
για το ζυμαρικό σας .. 

Και γίνεται τόσο εύκολα , και με τα απλούστερα υλικά που σε όλες τις κουζίνες υπάρχουν , αρκεί να έχεις υπομονή 3- 4 ημερών ώστε να του δώσεις τον χρόνο να «ψηθεί» και να υπολογίσεις να είναι έτοιμος κοντά στις μέρες που θα τον σερβίρεις .. 

 Τα υλικά 
 Ένα κομμάτι από φιλέτο σολομού χωρίς τα κοκαλάκια του .. 
Αλάτι , (δύο σφηνάκια )
ζάχαρη, ( δύο σφηνάκια ) 
μαϊντανό ,( ένα φλιτζάνι τσαγιού ) 
άνηθο , ( ένα και μισό φλιτζάνι τσαγιού )
ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι για το ξύσμα τους, ( μισή κουταλιά απ το ένα , μισή απ το άλλο )
και προαιρετικά μερικές κουταλιές βότκα .. 

Όλα τα υλικά εξαρτώνται απ το μέγεθος του ψαριού αφού θα τα κάνουμε πολτό στο μπλέντερ και θα καλύψουμε μ αυτό τον σολομό ( δεν βγάζουμε το δέρμα του ) 

 Τυλίγουμε σφιχτά σε καθαρή πετσέτα κάνοντάς τον σαν πακετάκι ( εγώ τον τύλιξα πρώτα σε μια γάζα ) και τον βάζουμε στο ψυγείο για τρεις –τέσσερις μέρες με ένα βάρος από πάνω του , φροντίζοντας να αναποδογυρίζουμε δυό φορές την ημέρα το πακετάκι έτσι ώστε τα ζουμιά να ποτίζουν το κομμάτι παντού. 

Στο τέλος τον καθαρίζουμε απ τον πολτό το πλένουμε  και τον σερβίρουμε .. Κόβουμε λεπτά λοξά φετάκια για τα μεζεδάκια μας  και ελάχιστα πιο χονδρό για τις ταλιατέλες μας.

(Υ.Γ Οι δόσεις των υλικών μέσα στις παρενθέσεις  είναι αυτές που έβαλα εγώ σε ένα μικρό κομμάτι ψαριού , όπως βλέπετε στην φωτογραφία)


Εύκολο ?? 

Καλά να είσαστε  βρε ..

greek sushi ha ha ha

Μη βιαστείτε  να πείτε ότι άλλα πιστεύω κι άλλα γράφω.
Συμβάλω κι εγώ στη διάδοση της αλαμπουρνεζοελληνικής γαστρονομίας έστω και μόνο με ονομασίες χα! Τέλος πάντων .

Σκέψου τώρα … Πίνεις το ποτό σου.. καπνίζεις το τσιγάρο σου κι αυτή περνάει νωχελικά από μπροστά σου.. Το ασημογάλαζο φόρεμά της σε κάθε κίνησή αλλάζει χρώμα και οι ασημένιες του ανταύγειες μαζί με το περιεχόμενο ( Ε! ναι! δεν μιλάμε για ένα φόρεμα άδειο ) σου γεμίζουν το στόμα σάλια …
Τα γνωστά δηλαδή… που ξέρουν.. οι χάνοι..
Και εκεί που ανεβαίνει στην πίστα και νομίζεις πως ακούς αγγέλους να τραγουδάνε
και ετοιμάζεσαι να ταξιδέψεις με τη φαντασία σου, σου κάνει μια χράππ!! και σου πετάει το λαμέ στη μούρη !!
Έτσι φόρα παρτίδα .. Σαν «αρσενικιά» γυναίκα που δεν γουστάρει και πολύ τα νάζια..
Τώρα αν στην έσπασε εσένα ρε φίλε κάτσε και ασχολήσου με άλλες.. που κάθε 10 λεπτά σου βγάζουν κι ένα ρούχο..

Έτσι ακριβώς βγαίνει το δέρμα της Καλλονιάτικης σαρδέλας μια κι έξω και χωρίς παρακάλια και δεν μπορώ και μη μ ακουμπάς ..με πεθαίνεις!!!! δεν πιστεύω να μην καταλάβατε ότι γι αυτήν σας μιλώ !!!
Ναι! για σαρδέλες θα σας πώ.. Για παστές σαρδέλες Μυτιλήνης .
Τον τρόπο δηλαδή γιατί τις ίδιες που θέλετε να τις βρω??
Καιρός είναι τώρα να μου ζητήσετε και σαρδέλες Καλλονής..
Όσοι δεν τις γνωρίζετε σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει ωραιότερο συντηρημένο ψάρι. Και ακριβώς έτσι βγαίνει το δέρμα του όταν πάτε να το καθαρίσετε ..ολόκληρο..
Για να το καταφέρεις όμως πρέπει να είσαι μάστορας (όπως και για πολλά άλλα χμ!)

Φευγάτη για πολλά χρόνια απ τη Μυτιλήνη μου έχουν λείψει πολλές γεύσεις της και πολλές συνήθειες της.. όπως οι ελιές οι ρουπάδες.. το λάδι .. 

Για να θυμηθώ όσα μου έχουν λείψει κάνω δοκιμές με ότι βρω μπροστά μου..
Δεν έχω πάντα το ίδιο αποτέλεσμα αλλά με τις σαρδέλες το έχω ψιλοκαταφέρει.
Ότι σαρδέλες κι αν είναι.. Φτάνει να μην διαμαρτυρηθείτε όταν πάνε να σας πουλήσουν φρίσες όπως προσπάθησε να μου δώσει ένας ψαράς στη λαϊκή με τα γνωστά επιφωνήματα του τύπου : "Αντε κυρά μου φύγε από δω" και με την γνωστή αλληλεγγύη των διπλανών πάγκων που σε βάζουν στη μέση και σε βγάζουν τρελό. Άσε που τις φρίσες μου τις είπε και σαρδελομάννες..
Πολλά λέω.. συντομεύω !!

Παίρνουμε λοιπόν τα ψάρια και όπως είναι χωρίς καθάρισμα τα βάζουμε σε ένα σκεύος κατάλληλο** (αφού πρώτα βάλουμε μια στρώση γερή αλάτι χοντρό ριζάτο ) κατά σειρές όρθια.. Όχι βρε με την ουρά κάτω και το κεφάλι απάνω.. δεν θα σταθούν…εννοώ όπως κολυμπάνε δλδ η κοιλιά κάτω η ράχη πάνω.

Τίς σκεπάζουμε πάλι με μια στρώση αλάτι και κάνουμε το ίδιο μέχρι να τελειώσουν οι σαρδέλες(εννοείται ότι τελειώνουμε με αλάτι)
Βάζω από πάνω μερικά κληματόφυλλα γιατί όταν θα ζεις με αναμνήσεις να το κάνεις σωστά και ένα βάρος…εσείς σκεπάστε με ένα πιάτο (όχι μπρούμυτα.. αλλά έτσι όπως τρώμε…) και μετά βάλτε ένα βάρος όσο είναι το βάρος των ψαριών που αγοράσατε..

Αν τις αφήσετε πολύ στο αλάτι θα έχετε μεν παστά αλλά όπως του εμπορίου.. σκληρά, στεγνά , λύσσα και το εύκολο στριπτίζ της σαρδέλας ξεχάστε το.
Βγαίνει το δέρμα της πολύ δύσκολα ..αλλά… διατηρείται για αρκετές μέρες μέσα στο λάδι και στο ψυγείο..
Τις δικές μου τις αφήνω το πολύ 24 ώρες για να έχω το αποτέλεσμα που θέλω.. και διατηρούνται πολύ λίγο. Επίσης δεν βάζω ποτέ λάδια και ξύδια. Και τώρα που είπαμε για λαδόξυδα ούτε στο ψητό χταπόδι βάζω..

Αν είσθε διατεθειμένοι να φάτε σαρδέλες τύπου ( 24 ωρου) Μυτιλήνης λοιπόν, προετοιμαστείτε γιατί μέσα θα υπάρχει και ίχνος από αίμα πιθανώς.. εγώ ώς γάτα δεν έχω πρόβλημα.
Αν δεν το μπορείτε και αηδιάζετε φάτε σούσι που είναι τελείως ωμό αλλά γκουρμέ..
(Λένε βέβαια ότι ψήνεται με τα πιπέρια και τα ξύδια του ρυζιού που το τυλίγουν αλλά σε μερικά λεπτά προλαβαίνει??)

σσ όταν λέμε κατάλληλο σκεύος : Θα πρέπει να έχει τρύπες από κάτω , ίσως κάτι σαν κόσκινο..
Η Ελίτσα χρησιμοποιεί ένα πλαστικό του φούρνου μικροκυμάτων ..
Αν δεν έχετε κάτι παρόμοιο βάλτε οτι έχετε αλλά προσέχετε να αδειάζετε τα υγρά που δημιουργούνται κάθε τόσο..
Αν τις φτιάξετε μη χαλάσετε την γεύση τους με τσίπουρα και τσικουδιές..
Ούζο μόνο.. πρώτα Μυτιλήνης και μετά Τιρνάβου…

Αυτάα ... !