Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Απρόβλεπτο πατέ με χρυσαφένιο ασπίκ




Λένε πως τις καλύτερες δημιουργίες του ένας "ποιητής"  τις δημιουργεί όταν βρει μπροστά του ζόρια.
.Όταν είναι λυπημένος , δυστυχισμένος και γενικά στις μαύρες του.. 

Δεν το πιστεύω..απλά θέλοντας να ξεχαστεί κάνει  και γράφει  ότι τον ευχαριστεί χωρίς να σκέπτεται τίποτα και κανέναν.. 
Και δεν ισχύει για μένα...

Ο Θεός μάλλον  δεν βρίσκει ζόρια ποτέ..Γι αυτό και είμαστε αυτοί που είμαστε ..Θα έσκαγε στα γέλια όταν μας έφτιαχνε..άρα δεν ισχύει το παραπάνω και γι αυτόν..άρα είμαι θεός :P  :P 

Ακολουθώντας  την συμβουλή του αδερφού μου να μην τα παίρνω όλα στα σοβαρά (αδύνατον ) 
να γράφω και μερικά στα παλιά μου τα παπούτσια ( εντελώς αδύνατον  )
 είπα να κάνω κάτι που θα με αποσπάσει απ τις σκέψεις..
Μπήκα στο πρώτο  σούπερ Μάρκετ που βρήκα μπροστά μου και μετά κλείστηκα στην κουζίνα μου..



Αν με ευχαρίστησε αυτό που έφτιαξα ?? Αν έγινε νόστιμο?? Αν ξεχάστηκα??
Και  ευχαριστήθηκα και νόστιμο έγινε …


κατά τα άλλα όλα καλά..Υγεία να υπάρχει…


Ας πάμε στην συνταγή του  απρόσμενου πατέ  από συκωτάκια κοτόπουλου
Θα την γνωρίζεται ...είμαι σίγουρη αλλά  ας την γράψω  μιας και υποσχέθηκα στ αδέρφι μου  πως θα κάνω ότι μ ευχαριστεί..και το να γράφω είναι μέσα  σ αυτά που μ ευχαριστούν.
 Τα υλικά  απλά και πάμφθηνα..



Ένα δισκάκι συκωτάκια πουλιών  ( 250 γρ.) χωρίς τις καρδιές..
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
100 γρ. Μπέικον ψιλοκομμένο
2 φλυτζάνια ψίχουλα μπαγιάτικου ψωμιού 
1/2 φλυτζάνι λάδι 
1/2  φλυτζάνι κρέμα γάλακτος 
1 κύβο ζωμό  
1 ποτηράκι του κρασιού ουίσκι ή κονιάκ 
Πιπέρι 
Βούτυρο όσο χρειαστεί...

Εκτέλεση 
Σε μια κατσαρολίτσα ή μεγάλο τηγάνι βάζουμε το λάδι με το κρεμμύδι να τσιγαριστούν σε χαμηλή φωτιά χωρίς να σκουρύνουν για καμιά  δεκαριά λεπτά..

Ρίχνουμε το μπέικον  και το τσιγαρίζουμεκι αυτό..
Σε λίγο ρίχνουμε τα συκωτάκια ψιλοκομμένα , ενώ ανεβάζουμε λίγο την θερμοκρασία  και τα αφήνουμε  να ψηθούν  όσο χρειάζεται, ανακατεύοντάς τα  προσέχοντας να μην καούν..

Οταν είναι έτοιμα ρίχνουμε μέσα το κονιάκ ή το ουίσκι.. Όταν πιει το υγρό , ρίχνουμε μέσα τον κύβο του ζωμού θρυμματισμένα τα ψίχουλα , το πιπέρι  και την κρέμα γάλακτος.

Αυτή τη φορά έριξα μέσα  και λίγο δεντρολίβανο ψιλοκομμένο.. το αφήνουμε ελάχιστα  και το βγάζουμε απ την φωτιά.. 

Το περνάμε απ το μούλτι  να γίνει μια αλοιφή 
Επειδή βαρέθηκα να κατεβάζω απ  το ράφι το μούλτι  το πολτοποίησα με μια ράβδο  μπλέντερ - χειρός  που ήταν μπροστά μου..
Όσο ακόμα ήταν χλιαρό το μέτρησα πόσα μέρη είναι και πρόσθεσα άλλα τόσα μέρη βούτυρο..  Το χτύπησα καλά σε μίξερ ( Δεν μπόρεσα να το αποφύγω αυτό ) το έβαλε  σε μπώλ και μετά στο ψυγείο..


Όλη η διαδικασία  απ τη στιγμή που το σκέφτηκα , πήγα στο σούπερ μάρκετ , το έφτιαξα , πάγωσε, και το φωτογράφισα , μου πήρε 3-4 ώρες..



Αυτή λοιπόν είναι η συνταγή...
Για το πατέ...

Δεν υπάρχουν όμως συνταγές για όλα... Aκούς ????? 


Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Τα βέβηλα της Βέβηλης




Κέικ με γκότζιμπέρι
Καθόλου βέβηλο βέβαια παρά μόνο για όσες  λένε πως λατρεύουν την παραδοσιακή κουζίνα και ζαχαροπλαστική, όπως εγώ καλή ώρα
Αν σκεφτούμε όμως  πως δεν υπάρχει μέρος στον κόσμο  που να μην πέρασαν Έλληνες είτε ως  ξέμπαρκοι του  Μεγαλέξντρου   είτε  ως Εψιλον  που βολτάρουν  τις  νύχτες με την Αργώ  οι οποίοι θα μας σώσουν κι όλας …
αν λοιπόν σκεφτώ  όλα αυτά ,  μια χαρά μπορώ να υποστηρίξω  πως στο Θιβέτ - την πατρίδα του γκότζι μπέρι -  Έλληνες δίδαξαν στους ντόπιους  την καλλιέργεια του..


Τα ξαδερφάκια 

Η παραγωγή μου των μικρών αυτών φρούτων ( αν τα σολανοειδή  μπορούμενα τα κατατάξουμε στα φρούτα  ) ήταν καλή για πρώτη χρονιά ( Παραγωγή του ενός την είπα  μιας και το δεντράκι μου είναι ένα  και σε γλάστρα ..



Και συνέχεια  κάνει καινούργια  τα οποία πρέπει να τα μαζεύω κάθε  5-6 μέρες..
Τα περισσότερα απ τα οποία είχα διαβάσει ή δεν ισχύουν ή είμαι πολύ μάστορας  κηπουρός  ( του μπαλκονιού )
Δεν αρρώστησε , δεν έβγαλε τετράνυχο  και τα φρούτα δεν  οξειδώθηκαν  που τα έκοψα με γυμνά χέρια  .. Δεν χάλασαν μέσα στο ψυγείο που έμειναν περίπου δυό εβδομάδες μέχρι που να σκεφτώ τι θα τα κάνω.. Άσε που αν τα άφηνα περισσότερο νομίζω  πως  θα σταφίδιαζαν με επιτυχία  χωρίς να ξεραθούν  τα μισά όπως γίνεται  συνήθως (απ ότι διάβασα)
Και φτάνουμε στο κέικ…
Το οποίο το είχα διαβάσει στην Χρυσαυγή στις λαχταριστές συνταγές της  που  έτρεξα αμέσως  να τις διαβάσω ..
 Μάταια όμως  ..Το  iPad δεν με βοηθάει  πάντα  και κάνει ότι θέλει ..
Κι έτσι  πήρα την απόφαση  να κάνω το πιο απλό  κέικ που υπάρχει  και να βάλω μέσα τα φρουτοντοματάκια . Τα ο μόνο που έκανα ήταν να τα πλύνω  να στραγγίξουν ελαφρά και να τα αλευρώσω  για τους  γνωστούς  λόγους ..


Η  δεύτερη  ιεροσυλία που έκανα ήταν που έβαλα  άρωμα  βουτύρου- βανίλιας από μπουκαλάκι  επειδή ούτε την κλασική βανίλια είχα ούτε  μου έφτανε το βούτυρο που υπήρχε στο ψυγείο  και το συμπλήρωσα με  σπορέλαιο..


Υπάρχει και τρίτο διαφορετικό φέρσιμο από μεριάς  μου  αλλά αυτό δεν είναι ιεροσυλία δική μου …αλλά του χρόνου..

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου  που έκανα γλυκό  και  πριν μπει ακόμα στον φούρνο  η κουζίνα μου ήταν πεντακάθαρη .. ούτε ένα σκεύος άπλυτο , άδειος ο νεροχύτης . 
Γερνάω..μάλλον.. 
Μου έβαλε χέρι ο χρόνος.. 
Δεν εξηγείται  αλλιώς… 
γμτ μου