Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Τα βέβηλα της Βέβηλης




Κέικ με γκότζιμπέρι
Καθόλου βέβηλο βέβαια παρά μόνο για όσες  λένε πως λατρεύουν την παραδοσιακή κουζίνα και ζαχαροπλαστική, όπως εγώ καλή ώρα
Αν σκεφτούμε όμως  πως δεν υπάρχει μέρος στον κόσμο  που να μην πέρασαν Έλληνες είτε ως  ξέμπαρκοι του  Μεγαλέξντρου   είτε  ως Εψιλον  που βολτάρουν  τις  νύχτες με την Αργώ  οι οποίοι θα μας σώσουν κι όλας …
αν λοιπόν σκεφτώ  όλα αυτά ,  μια χαρά μπορώ να υποστηρίξω  πως στο Θιβέτ - την πατρίδα του γκότζι μπέρι -  Έλληνες δίδαξαν στους ντόπιους  την καλλιέργεια του..


Τα ξαδερφάκια 

Η παραγωγή μου των μικρών αυτών φρούτων ( αν τα σολανοειδή  μπορούμενα τα κατατάξουμε στα φρούτα  ) ήταν καλή για πρώτη χρονιά ( Παραγωγή του ενός την είπα  μιας και το δεντράκι μου είναι ένα  και σε γλάστρα ..



Και συνέχεια  κάνει καινούργια  τα οποία πρέπει να τα μαζεύω κάθε  5-6 μέρες..
Τα περισσότερα απ τα οποία είχα διαβάσει ή δεν ισχύουν ή είμαι πολύ μάστορας  κηπουρός  ( του μπαλκονιού )
Δεν αρρώστησε , δεν έβγαλε τετράνυχο  και τα φρούτα δεν  οξειδώθηκαν  που τα έκοψα με γυμνά χέρια  .. Δεν χάλασαν μέσα στο ψυγείο που έμειναν περίπου δυό εβδομάδες μέχρι που να σκεφτώ τι θα τα κάνω.. Άσε που αν τα άφηνα περισσότερο νομίζω  πως  θα σταφίδιαζαν με επιτυχία  χωρίς να ξεραθούν  τα μισά όπως γίνεται  συνήθως (απ ότι διάβασα)
Και φτάνουμε στο κέικ…
Το οποίο το είχα διαβάσει στην Χρυσαυγή στις λαχταριστές συνταγές της  που  έτρεξα αμέσως  να τις διαβάσω ..
 Μάταια όμως  ..Το  iPad δεν με βοηθάει  πάντα  και κάνει ότι θέλει ..
Κι έτσι  πήρα την απόφαση  να κάνω το πιο απλό  κέικ που υπάρχει  και να βάλω μέσα τα φρουτοντοματάκια . Τα ο μόνο που έκανα ήταν να τα πλύνω  να στραγγίξουν ελαφρά και να τα αλευρώσω  για τους  γνωστούς  λόγους ..


Η  δεύτερη  ιεροσυλία που έκανα ήταν που έβαλα  άρωμα  βουτύρου- βανίλιας από μπουκαλάκι  επειδή ούτε την κλασική βανίλια είχα ούτε  μου έφτανε το βούτυρο που υπήρχε στο ψυγείο  και το συμπλήρωσα με  σπορέλαιο..


Υπάρχει και τρίτο διαφορετικό φέρσιμο από μεριάς  μου  αλλά αυτό δεν είναι ιεροσυλία δική μου …αλλά του χρόνου..

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου  που έκανα γλυκό  και  πριν μπει ακόμα στον φούρνο  η κουζίνα μου ήταν πεντακάθαρη .. ούτε ένα σκεύος άπλυτο , άδειος ο νεροχύτης . 
Γερνάω..μάλλον.. 
Μου έβαλε χέρι ο χρόνος.. 
Δεν εξηγείται  αλλιώς… 
γμτ μου