Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Τα πτυχία σου.. μέσα


Πριν λίγα χρόνια..
??????
!!!!!!!!
Πριν πάρα πολλά χρόνια τον καιρό που οι βοηθοί κάνανε όλες τις δουλειές που απέρριπταν οι μαγειρομετασεφ.. (άσχετα αν έβγαζαν όλη τη δουλειά.. το όνομα βοηθός έλαμπε πάνω τους σαν κίτρινο αστέρι που τους έκαιγε την γούνα αλλά και την τσέπη)… ήρθαν τα καλά νέα απ το σωματείο ότι η πολιτεία θα κάνει σχολή μαγείρων.. Πρόεδροι και αντιπρόεδροι το χειροκρότησαν (ως συνήθως) και εκθείασαν (ως συνήθως) τα καλά και «συμφέροντα» (σε μας τους μαθητευόμενους) αυτής της σχολής και μείς πιστέψαμε πως είμαστε οι μελλοντικοί Σέφ ..
Όλα τα σημάδια αυτό έδειχναν.. ήμασταν νέα παιδιά είχαμε το μέλλον μπροστά μας
αν δεν πηγαίναμε εμείς στη σχολή ποιος θα πήγαινε ο 50άρης μάγειρας??
Ναι! ο 50άρης μάγειρας πήγε…Οι προϋποθέσεις που ζήταγε η πολιτεία για το σχολειό της ήταν τέτοιες που δεν συμφωνούσαν με τα βιβλιάρια των ενσήμων των βοηθών που μέχρι απόλυση έτρωγαν αν τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν στην επιθεώρηση εργασίας.. Ποιος να τους δώσει σημασία… Ήταν ο καιρός που όλο το συνδικαλιστικό βάρος είχε πέσει στους βιομηχανικούς εργάτες και στα εργοστασιακά σωματεία.. Ήταν ακόμα ο καιρός που οι επιθεωρήσεις εργασίας δεν είχαν προσωπικό για ελέγχους αλλά είχαν αρκετούς ώστε να βγάζουν φιρμάνια στην τηλεόραση ποιοι απήργησαν και αν πέτυχε η πανελλαδική απεργία (κατ ομολογία του Βαγγέλα του Γιαννόπουλου ) που εγώ δεν βρίζω νεκρούς αλλά αυτός πιστεύω έχει γίνει βρικόλακας..
Μετά απ την απογοήτευση που πήραμε αγκαλιαστήκαμε με τις εργαζόμενες μαμάδες
οι οποίες κι αυτές έπρεπε να έχουν ένσημα για να βάλουν τα μωρά τους σε παιδικό σταθμό για να εργαστούν ..και κλάμα το θηλυκό προλεταριάτο…
Κάπως έτσι χάναμε τα όνειρά μας σιγά - σιγά ..και θα μου πεις : μα είναι αυτά όνειρα??
Ναι ! όταν έχουν χαθεί τα προηγούμενα..
Και επειδή δεν το έχω και σε τίποτα να ρίξω καμιά χριστοπαναγία και να χώσω και κανένα τραγουδάκι σε στυλ «για ποια Ελλάδα ρε γαμώτο»
Τσακώστε μια συνταγή.. τούρκικη.. τη λένε ..(την ξαναθυμήθηκα απ το βιβλίο της Μαριάννας Γερασίμου ) αλλά την έφτιαχνε και η γιαγιά μου που ήταν ελληνίδα.. Μα μήπως κι αυτήν Τουρκάλα δεν την αποκαλέσανε ? Αϊ σιχτίρ πιά!

Fincan Börĕgi
Μπουρέκι φλιτζανιού

Κοσκινίζετε το αλεύρι σε μια λεκάνη και κάνετε στο κέντρο μια λακκούβα.
Ρίχνετε το αλάτι και το αυγό ανακατεύετε και προσθέτοντας λίγο – λίγο το χλιαρό νερό
Αρχίζετε να ζυμώνετε μέχρι να γίνει μια λεία ζύμη.. την χωρίζετε σε 4 μπάλες τις αλευρώνετε και τις σκεπάζετε με μια πετσέτα.
Όσο περιμένετε τη ζύμη καθαρίζετε τα κοτσάνια απ το σέσκουλο (ή το σπανάκι)
Πλένετε τα φύλλα και τα κόβετε.
Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι σε κύβους, λειώνετε το βούτυρο σε ένα τηγάνι και τσιγαρίζετε πρώτα το κρεμμύδι και μετά τα χόρτα . αλατοπιπερώνετε και όταν εξατμισθούν τα νερά τους σβήνετε τη φωτιά.
Πάνω σε αλευρωμένο τραπέζι ανοίγετε με κάθε μπάλα 4 φύλλα διαμ 25 περίπου εκ.
Στα δύο φύλλα βάζετε ανά διαστήματα από ένα κουταλάκι γέμιση και τα σκεπάζετε με τα υπόλοιπα ..κόβετε ένα – ένα τα μπουρέκια με το φλιτζάνι του καφέ προσέχοντας η γέμιση να μείνει στο κέντρο..
Όταν ετοιμάσετε τα μπουρέκια ζεσταίνετε άφθονο λάδι και τηγανίζετε λίγα -λίγα (για να μην πέσει η θερμοκρασία του λαδιού) σε δυνατή φωτιά 3-4 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Τα βγάζετε σε απορροφητικό χαρτί και τα σερβίρετε ζεστά.

ΥΓ θα αναρωτηθείτε για τι να μη βάλετε στη γέμιση φέτα και άνηθο ή μαϊντανό..
Και δεν βάζετε!! Γιατί όμως δεν κάνετε μια χορτόπιτα που είναι και πιο χορταστική?
(πλάκα κάνω βέβαια ..απλά σας λέω την συνταγή όπως την έφτιαχναν)

ΥΓ2 ** Αυτά τα μπουρεκάκια ήταν τόσο δημοφιλή ώστε μπήκαν στους στίχους του παραπάνω νανουρίσματος.. ελαφρώς σουρεαλιστικού που αναφέρεται σ έναν βαρκάρη (αχ!) στα κουπιά του και στα φυλλοκάρδια του (ξανά άχ!)
Γιατί οι Τούρκοι δεν είναι κρυόκωλοι ..γι αυτό βλέπετε και τις τούρκικες σειρές αλλά δεν το μολογάτε..


Fiş fiş kayikçι ninni
Kayikçιnιn küreği ninni
Pit pit atar yüreği ninni
Akşama fincan böreği ninni **

Υλικά για 6-8 άτομα άν δεν σας λένε Ελίτσα :Ρ :Ρ
2 ποτήρια αλεύρι (250 γραμ.)
2 φλιτζανάκια του καφέ χλιαρό νερό (όσο σηκώσει)
1 αυγό
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι Αν σας λένε Ελίτσα βάλτε μια χούφτα :Ρ :Ρ

Για τη γέμιση
1 ματσάκι σπανάκι ή σέσκουλο
1 κρεμμύδι
2 κουταλιές βούτηρο
αλάτι - πιπέρι
( για το τηγάνισμα 1 1/2 ποτήρι λάδι..

8 σχόλια:

Magia da Inês είπε...

Olá, amiga!
Passei para uma visitinha.
Bom fim de semana!
Beijinhos.
Brasil •♥•.¸
•♥•..•♥•.¸

ελίτσα είπε...

Καλό Σαββατοκύριακο
και για σένα Inês :)))))
Φιλιά κι από μένα :))

ΛΕΩΝ είπε...

Αν δεν πετάξεις και τα πολιτικά σου ή τα πολίτικά σου....θα σκάσεις!!!! χαχαχαχα
Πες μας καλέ και καμιά ποσότητα! Πόσο αλεύρι πόσο νερό ....και μη μου πεις με το μάτι, γιατί μη ξεχνάς σε ποιους και ποιες απευθύνεσαι...! Άσχετοι κι άσχετες είμαστε, δώσε καμιά βοήθεια!
Τα φιλιάαααα μου

ελίτσα είπε...

Μα και τα δυό..πολιτικά και πολίτικα με καίνε βρε ΛΕΩΝ !!!!
Οπως βλέπεις τα υλικά μπήκανε..
Εσύ άσχετη??? Χα! χα! χα!
Τις επι πλέον και κατόπιν παράκλησης οδηγίες τις χρεώνουμε 5 ευρώ την λέξη :Ρ :Ρ
Και τα δικά μας τα φιλιά (χμ! αυτά δωρεάν..)

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Και αν νομίζεις φιλενάδα ότι επειδή (του συγχωρεμένου Βαγγέλα βοηθούντος) δεν πήρες δίπλωμα αρχιμάγειρα (συγνώμην σέφ ήθελα να πώ), θα σε λυπηθώ και δεν θα σε κρίνω όπου κάνεις στραβές, σε γελάσανε.
Δεν με λές καλέ, από πότε 2 ποτήρια αλεύρι είναι 250 γρ. ? Έχεις ειδικά ποτήρια σπίτι σου ? Να μας το λές απέ την αρχή, επειδή στα δικά μας τα σπίτια δύο νεροπότηρα είναι μισό κιλό ακριβώς.
Καλέ μήπως έκανες τέτοια λάθη και δεν σου δώκανε πτυχίο ? Όχι, την αλήθεια να μας επείς. Εγώ πάντως δεν σε παραξηγώ, τι φίλος θα ήμουνα. Αλλά θα προσέχω διπλά όταν γράφεις δοσολογίες !!!
Αμ’ το άλλο πού το πάς. Τι αλεύρι καλέ? Μαλακό, σκληρό ή το μπαστάρδικο για όλες τις χρήσεις που φουσκώνει και μόνο του?

ελίτσα είπε...

ΑΝΤΩΝΗ
Αφού καλά γνωρίζεις :
1)Πως όπως διαβάζω έτσι και γράφω..
2)Πώς ότι γράφω δεν το ξαναδιαβάζω (αυτό τώρα το μαθαίνεις..
και επί πλέον όλες μας γνωρίζουμε πως ένα ποτήρι ειναι 250 γραμ.Πως θα άνοιγες τόσα φύλλα μόνο με 250 γρμ αλέυρι??
Απλά ξέχασα να βάλω μια λέξη: ΤΩΝ 250 γραμ..
Και αλεύρι βάζω ότι έχω... Η γιαγιά μου έβαζε αυτό που έκανε το ψωμί..σκληρό και κίτρινο αν σου πώ τώρα ότι το έλεγαν μαυραγάνι πάλι κάτι θα βρείς να πείς .. :Ρ:Ρ:Ρ

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Χαίρω που παραδέχεσαι το λάθος σου (Πώ-πώ-πώ τι γίνεται στον κόσμο!!!).
Ελπίζω βέβαια πως όπως γράφεις και διαβάζεις (πρόχειρα και με λάθη όπως λές), δεν μαγειρεύεις κι όλα γιατί τότε………..
(Αφού ξέρεις ότι δεν αφήνω ευκαιρία να πάει χαμένη, γιατί με «τσιγκλάς»?).
Όσο για το μαυραγάνι, μη ξεχνάς ότι κατάγομαι από την Βοιωτία. Άρα….

Nemesis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.